زنان ورزشکار و قاعدگی

زنان ورزشکار و قاعدگی

پس از تصویب ورزش زنان در بازی های المپیک، از سال ۱۹۱۲ حضور زنان در عرصه های ورزشی افزایش یافت. میلیون ها زن در سطح جهان به ورزش های رقابتی و یا تفریحی روی آوردند. زنان ورزشکار سودهای جسمی، روانی، و اجتماعی بسیاری نصیبشان شد. البته به موازات این سودها، زنان ورزشکار همچنین تحت تاثیر  بیش تمرینی و اثرات آن بر سیستم های مربوط به  تولید مثل  قرار گرفتند. بیشترین شیوع اختلالات دستگاه تولید مثل در میان زنانی گزارش شده است که درگیر تمرینات ورزشی شدید بودند. اختلالات دستگاه تولیدمثل در میان کل زنان ۱ تا ۵ درصد گزارش شده است و این در حالی است که بیشتر از ۴۰ تا ۵۰ درصد اختلالات دستگاه تولید مثل در میان زنان ورزشکار شیوع دارد انواع رایج اختلالات دستگاه تولیدمثل شامل آمنوره، قاعدگی دیررس، اختلال در مرحله لوتئینی، عدم تخمک گذاری، و الیگومنوره می باشد.

برای شناسایی اختلالات دستگاه تولیدمثل در زنان ورزشکار چندین مکانیسم فیزیولوژیکی پیشنهاد شده است. تعدادی از این تئوری ها رد شده اند و تعدادی از آنها هنوز قابل توجه اند. مکانیسم قابل توجهی که در حال حاضر پیشنهاد شده است بیان می کند که اختلالات دستگاه تولید مثل در اثر اختلال در محور هیپوتالاموس-  هیپوفیز- تخمدان و یا در محور هیپوتالاموس- هیپوفیز- آدرنال به وجود می آید. بنابراین اختلالات دستگاه تولید مثل یا یک اثر منفی از تمرینات ورزشی شدید است و یا یک اثر سازگار شده به فشارهای تمرینات ورزشی شدید جهت نایل شدن و تحمل کردن اجراها و مهارت های بالاتر است و این مسئله ناشناخته مانده است.

نگرانی اصلی زنان ورزشکار در مورد عوارض جانبی اختلالات قاعدگی می باشد و نتایج احتمالی که در اثر اختلالات قاعدگی بر سلامت آنها موثر است. تحقیقات نشان داده اند  که بین اختلالات تغذیه ای و اختلالات قاعدگی و عدم تخمک گذاری رابطه وجود دارد و اگر این وضعیت ادامه یابد چگالی مواد استخوانی کاهش می یابد یا به عبارتی پوکی استخوان مشاهده می شود. این سه اختلال یعنی اختلالات تغذیه ای، آمنوره ثانویه، و پوکی استخوان با عنوان اختلال سه گانه زنان ورزشکار شهرت یافته است و بین آن ها رابطه وجود دارد.

سیکل قاعدگی

تلگرام

این سیکل از شروع اولین خونریزی تا شروع خونریزی بعدی می باشد و منجر به تغییراتی در سطح هورمون های جنسی استروژن وپروژسترون، هورمون محرک تیروئید کورتیزول، ترشح ملاتونین، و درجه حرارت مرکزی می شود و بطور مرتب در دوره ای تقریبا ۳۰- ۲۸ روز اتفاق می افتد. عملکرد سیستم تولیدمثل نتیجه فعالیت های هماهنگی می باشد که محور هیپوتالاموس- هیپوفیز- تخمدان هدایت آنها را بر عهده دارد. در یک تقسیم بندی چرخه تخمدانی سیکل قاعدگی را می توان به سه مرحله تقسیم نمود.(TSH) و

مرحله فولیکولی

فاصله زمانی بین اولین روز خونریزی تا مرحله میانی سیکل قاعدگی را گویند. در این مرحله هورمون آزادکننده گونادوتروپین از هیپوتالاموس ترشح می شود ، بر هیپوفیز قدامی تاثیر می گذارد  و دو هورمون محرک فولیکولی و لوتئنی از هیپوفیز قدامی  ترشح می شوند این هورمون ها نیز بر تخمدان تاثیر می گذارند و استرادیول و پروژسترون از تخمدان ها ترشح می شوند. در ابتدای مرحله فولیکولی مقدار کم استرادیول مانع از ترشح هورمون لوتئینی می شود در حالی که افزایش استرادیول در اواخر مرحله فولیکولی موجب تولید موجی از هورمون لوتئینی می شود که باعث تخمک گذاری در مرحله تخمک گذاری می شود.  روند تدریجی تکامل فولیکول در این مرحله،  از طریق هورمون های لوتئینی و محرک فولیکولی تنظیم می گردد .

مرحله تخمک گذاری

مرحله میانی سیکل قاعدگی را گویند که در این مرحله افزایش استرادیول و ترشح موجی از هورمون لوتئینی باعث  آزاد شدن تخمک و تبدیل فولیکول به جسم زرد می شود. در جه حرارت مرکزی بدن در این مرحله افزایش می یابد.

مرحله لوتئینی

فاصله زمانی بین مرحله میانی سیکل قاعدگی تا شروع خونریزی بعدی را گویند. در این مرحله جسم زرد استرادیول و پروژسترون تولید می کند و مقدار این دو هورمون نسبت به مرحله فولیکولی افزایش می یابد. پروژسترون  رحم را برای باروری تخمک آماده می سازد. افزایش استروژن و پروژسترون مانع از تولید گونادوتروپین در این مرحله می شود اما تقریبا پس از ۱۲ روز میزان استرادیول و پروژسترون کاهش می یابد، گونادوتروپین تولید می شود و عادت ماهانه شروع می شود. روند تباه شدن تدریجی جسم زرد در این مرحله انجام می گیرد. مدت مرحله لوتئینی از ۱۰ تا ۱۶ روز می تواند متغیر باشد و  اگر این زمان کمتر از ۱۰ روز باشد اختلال در مرحله لوتئینی رخ می دهد که ممکن است ناشی از ناتوانی جسم زرد در ترشح پروژسترون باشد و در نتیجه سطح پروژسترون کاهش یابد.

قاعدگی منظم به بازخورد منفی هورمون های سیکل قاعدگی وابسته است.

انواع آمنوره

 آمنوره اولیه: فقدان دوره عادت ماهانه  تا سن ۱۶ سالگی و یا عدم ظهور صفات جنسی تا سن ۱۴ سالگی.

آمنوریه اولیه غالبا با یک مشکل اساسی در دستگاه تولیدمثل و یا اختلالات تغذیه ای وابسته است.

آمنوره ثانویه: فقدان ۳ تا ۶ دوره عادت ماهانه ی پی در پی در زنانی که دارای سیکل قاعدگی با مقداری نظم بوده اند.

آمنوره ورزشی معمولا به عنوان آمنوره ثانویه طبقه بندی شده است.

آمنوره ورزشی

منابع مختلف تعاریف متفاوتی از آمنوره ارائه کرده اند.

چند نمونه از تعریف های رایج:

  •  عدم قاعدگی ۳، ۴، یا ۶ ماه در سال
  • کمتر از ۳ قاعدگی هر سال
  •  نداشتن بیشتر از ۱ قاعدگی در طی ۱۰ ماه

کمیته بین المللی المپیک برای کاهش تناقض بین نتایج تحقیقات مطالعاتی آمنوره را این گونه تعریف می کند:( فقدان ۳ تا ۶ دوره عادت ماهانه پی در پی در حالی که فقدان این دوره های عادت ماهانه ممکن است سلامتی زن را به خطر اندازد )اختلالی که در آن  آمنوره ی زنان  با آغاز تمرینات ورزشی شدید رخ دهد با عنوان آمنوره ورزشی تعریف شده است. اگر ورزشکاری سطح بالایی از تمرینات ورزشی شدید را در سنین قبل از بلوغ شروع کند شاید به آمنوره اولیه دچار شود باید در نظر گرفت که آمنوره ثانویه در اثر علل مختلفی ایجاد می شود حتی اگر ورزش های شدید انجام نشده باشد.

این علل شامل زمینه ورزشکار(حاملگی، یائسگی)، پیشینه سلامتی(بیماری های خود ایمنی،بیماری های گرانولوماتوز و …)، وضعیت تغذیه ای و برنامه ی تمرینی می شود. برای تشخیص درست اختلالات دتگاه تولیدمثل این عوامل را باید در نظر گرفت.  بیشترین علت رایج در ایجاد آمنوره عدم تخمک گذاری مزمن( پلی کیستیک تخمدان) می باشد. در این اختلال تخمک گذاری انجام نمی شود اما فولیکول های تخمدان به عملکرد خود ادامه می دهند. البته اختلالات دستگاه تولیدمثل لزوما به صورت عدم تخمک گذاری آشکار نمی شود.

مطالعات زیادی نشان داده اند که عملکرد دستگاه تولیدمثل ممکن است تحت تاثیر عوامل زیر قرار گیرد:

  •  کاهش درصد چربی بدن
  •  اختلالات تغذیه ای( بی اشتهایی عصبی/پراشتهایی عصبی)
  • برنامه غذایی و عدم کسر انرژی(تعادل بین ورودی و خروجی انرژی)
  • شدت تمرین

عوامل اتیولوژی احتمالی در اختلالات قاعدگی ورزشکاران

با وجود شناخت این مسئله که اختلالات سیستم تولیدمثل واکنشی مرتبط با استرس است اما هنوز عواملی که باعث برهم زدن محیط هورمونی و ایجاد استرس می شوند ناشناخته

اند. محققان چهار عامل احتمالی را که باعث بر هم زدن محیط هورمونی و اختلالات قاعدگی می شوند را پیشنهاد می کنند.

  1. ترکیب بدنی
  2. حجم و شدت تمرینات ورزشی
  3. دریافت انرژی
  4. کسر انرژی

عوامل احتمالی ایجاد آمنوره ورزشی

به طور خلاصه تمرینات ورزشی از طریق افزایش در حجم یا شدت تمرینات و به همان اندازه محدودیت های بیش از حد غذایی می تواند مشکلات سیستم تولیدمثل را باعث شود و نهایتا این که باعث آمنوره و یا دیگر اختلالات سیستم تولیدمثل در زنان می شود. دو فرضیه این پدیده را توضیح می دهند. فرضیه« استرس ناشی از ورزش» که به اثر تمرینات طاقت فرسا بر می گردد که بر محور هیپوتالاموس- هیپوفیز- آدرنال تاثیر می گذارد و ایجاد اختلال در مولد ترشح ضربانی هورمون آزاد کننده گونادوتروپین(GnRH) و ترشح ضربانی هورمون لوتئینی(LH)  می کند. فرضیه دوم بر روی کسر انرژی متمرکز است و بیان می کند که کسر انرژی متاثر ازمیزان  تمرین و مصرف غذا می باشد. تعادل بین ورودی انرژی و خروجی انرژی باید برقرار باشد در غیر اینصورت اختلالات سیستم تناسلی حاصل می شود.

به هر حال هنوز مشخص نیست که اختلالات سیستم تولید مثل ناشی از کدام فرضیه هست و  تحقیقات بیشتری نیاز می باشد تا دو فرضیه را آزمایش کند و تئوری صحیح در رابطه با علل اختلالات سیستم تولیدمثل را در زنان ورزشکار ثابت کند.

تمرینات ورزشی و اختلالات قاعدگی

در اوایل سال ۱۹۳۰، محققان فقدان دوره قاعدگی را در زنانی مشاهده کردند که در سطوح بالای تمرینی فعالیت می کردند. ورزشکارانی که در ورزش های استقامتی(دوندگان مسافت های طولانی) یا ورزش هایی که برای اجرای بهتر مهارت به درصد چربی کمی نیاز دارند (رقص باله و ژیمناستیک) فعالیت می کنند، ممکن است احتمال آمنوره در آن ها بیشتر باشد.

آمنوره ورزشی با اختلالات تغذیه ای( بی اشتهایی و پراشتهایی عصبی) همزمان اتفاق می افتند. براساس تحقیقاتی که انجام شده ورزشکاران رشته های ورزشی رزمی شنا، وزنه برداری، ورزش های میدانی( والیبال، بسکتبال، و هندبال)، پرتاب نیزه و تنیس دچار بی نظمی در سیکل قاعدگی می باشند. تحقیقات انجام شده شیوع آمنوره را در میان کل زنان ۵ تا ۲۰ درصد اما ۱ تا ۵۰ درصد در میان زنان ورزشکارگزارش کرده اند .

این تفاوت زیاد درگزارش شیوع شاید به دلیل تعریف های چندگانه از آمنوره و همچنین تفاوت در جمعیت آزمودنی ها که مورد مطالعه بودند; باشد. تحقیقاتی که از سال ۱۹۳۲ روی انواع وسیعی از ورزش ها انجام شد نشان داد که تمرینات ورزشی شدید یا حجم بالایی از تمرینات باعث کاهش سیکل های قاعدگی یا آمنوره می شود.

اندکی بعد از آغاز تمرینات ورزشی شدید زنان ورزشکار علائمی از اختلالات دستگاه تولید مثل را نشان دادند که در مدت طولانی منجر به قاعدگی های نامنظم و آمنوره شد. این اختلالات هم با شدت و هم با حجم تمرینات مرتبط می باشند اما به عنوان اینکه این اختلالات  علت و اثر ناشی از ورزش هستند ;هنوز به اثبات نرسیده است.،

تمرین بیش از حد ممکن است باعث یک اختلال واضح مانند عدم تخمک گذاری، مرحله لوتئینی کوتاه شده یا کمتر از ۱۴ روز و الیگومنوره( کمتر از ۱۰ دوره عادت ماهانه هر سال) در سیکل قاعدگی شود. تمرین بیش از حد قبل از بلوغ ممکن است باعث قاعدگی دیررس( میانگین سن برای شروع قاعدگی۲/۱۲ سال می باشد) و یا آمنوره اولیه شود.

مکانیزم اختلالات قاعدگی ورزشکاران

اختلالات قاعدگی در اثر تغییر در محیط هورمونی ایجاد می شود. سیستم تولیدمثل به واسطه محور هیپوتالاموس- هیپوفیز- تخمدان تنظیم می شود در وضعیت هایی که در آن فشارها و استرس های پایدار وجود دارد ممکن است بر برهمکنشی دو محور هیپوتالاموس- هیپوفیز- تخمدان و  هیپوتالاموس- هیپوفیز- آدرنال تاثیر بگذارد ، و دامنه و بسامد ترشح ضربانی هورمون لوتئینی را مختل می کند..

تغییر سطوح هورمونی ناشی از تمرین به عنوان یکی از علل اصلی ایجاد بی نظمی در سیکل قاعدگی اثبات شده است. سیلای وابستگی احتمالی بین اختلال در عملکرد سیکل قاعدگی و استرس ناشی از تمرین را به عنوان«سندرم سازگاری کل بدن» پیشنهاد کرده است. سیلای فرض کرده است که اصلاح و تعدیل عملکرد دستگاه تولید مثل  یکی از واکنش های نامعلوم موجود زنده برای سازگار شدن با تغییراتی است که در عوامل محیطی درونی و بیرونی رخ می دهد.

محور هیپوتالاموس- هیپوفیز- آدرنال و سیستم عصبی خودکار و تحریکی بدن را در برابر فشارهای مزمن سازگار می کند. محور هیپوتالاموس- هیپوفیز- آدرنال تنظیم کننده اصلی پپتید کورتیکوتروپین باشد. ترکیبی از CRH وarginine vasopressin ، باعث ترشح هورمون آدرنوکورتیکوتروپین( ACTH) از هیپوفیز می شود. هورمونACTH  هم بر ترشح کورتیزول از(  بخش قشری فوق کلیوی موثر است.

در وضعیت هایی که در آن فشارهای روحی یا جسمی مزمن وجود دارد، سیستم انگیزشی مرکزی هیپوتالاموس را تحریک می کند و باعث ترشح CRH  و arginine vasopressin( به عنوان هورمون کاهنده ادرار عمل می کند و یک انتقال دهنده عصبی است) می شود که این عوامل باعث ترشح کورتیزول میشود.

محققان بیان کرده اند که فشار های مزمن ناشی از تمرین سطح کورتیزول را در زنان ورزشکار بالا می برد. افزایش سطح کورتیزول باعث جلوگیری از ترشح گونادوتروپین از هیپوتالاموس می شود. گونادوتروپین ناکافی مانع از ترشح هورمون لوتئینی(LH) و هورمون محرک فولیکولی(FSH) می شود و اینها نیز باعث می شوند که استرادیول و پروژسترون ناکافی ترشح شود.

به علاوه در سطح بالاتر هیپوتالامیک نشان داده است که باعث افزایش ترشح CRH و اندروفین بتای ناشی از CRH می شود ترشح این هورمون ها مانع از ترشح گونادوتروپین می شود و در واقع باعث منع فیزیولوژیکی محور هیپوتالاموس- هیپوفیز- تخمدان  می شود. متشابها دریافته اند که استرادیول روی محور هیپوتالاموس- هیپوفیز- آدرنال اثر مثبت اعمال می کند و ترشح CRH را تحریک می کند و مانع از جذب و کاتابولیسم کاتکولامین ها توسط سیستم انگیزشی مرکزی می شود.CRH)از هیپوتالاموس می

بنابراین موقعیت هایاسترس زا مانند تمرینات ورزشی شدید سیستم تولیدمثل زنان را از طریق مختل کردن محور هیپوتالاموس- هیپوفیز- آدرنال دچار مشکل می سازد. همچنین پیشنهاد شده است که کاتکولامین ها موجب اختلال در عملکرد سیستم تولیدمثل می شوند. افزایش دوره ای قابل ملاحظه در میزان نوراپی نفرین در نتیجه تمرین شدید باعث جلوگیری از ترشح ضربانی LH می شود و اختلال در سیستم تولیدمثل را به همراه دارد. به همین دلیل آمنوره ورزشی، آمنوره ناشی از استرس یا آمنوره هیپوتالامیک عملکردی نیز نامیده می شود. محققان بیان می کنند که بالا رفتن میزان پرولاکتین و اندروفین بتا مانع از ترشح گونادوتروپین می شود. از آنجایی که پرولاکتین و اندروفین بتا معارض با ترشح و تولید هورمون آزاد کننده گونادوتروپین(GnRH) می باشد بنابراین هیپوفیز تحریک نمی شود. مکانیزم عملکرد پرولاکتین و اندروفین بتا ناشناخته است اما تحقیقات انجام شده نشان داده اند که میزان پرولاکتین و اندروفین بتا متناسب با افزایش شدت، مدت، و تناوب جلسات تمرینی افزایش می یابد.

علاوه بر مکانیزم های فیزیولوژیکی مذکور اخیرا تئوری دیگری مطرح شده است که تاثیر هورمون لپتین را بیان می کند. لپتین هورمونی نسبتا تازه کشف شده است که توسط بافت لپتین در  typical diurnal patternوجود دارد. با کاهش لپتین نقش بازدارندگی این هورمون بر محور هیپوتالاموس- هیپوفیز- آدرنال حذف می شود. در نتیجه سطح را افزایش می دهد. CRH

شود. لپتین همچنین فعالیت هورمون آزاد کننده گونادوتروپین(GnRH)  محققان دریافته اند که در آمنوره ورزشی، میزان لپتین کاهش می یابد یا فقدان میزان لپتین در  typical diurnal patternوجود دارد. با کاهش لپتین نقش بازدارندگی این هورمون بر محور هیپوتالاموس- هیپوفیز- آدرنال حذف می شود. در نتیجه سطح و کورتیزول بالا می رود و ممکن است تاثیر منفی بر محور هیپوتالاموس- هیپوفیز- تخمدان داشته باشد. تحقیقات بیشتری نیاز هست که نقش لپتین بر سیستم تولیدمثل زنان ورزشکار را آشکارتر کند.  CRH

درمان ورزشکار مبتلا به اختلالات قاعدگی

جهت آماده سازی طرح درمانی برای ورزشکار آمنوریک، پزشک باید اختلالات چندگانه سیستم تولید مثل را به طور کامل در نظر بگیرد. علاوه بر تغیرات هورمونی مسائلی مانند  وضعیت تغذیه ای، اختلالات تغذیه ای، برنامه تمرینات ورزشی، و سطوح هورمونی باید آزمایش شوند. اگر میزان هورمون ناکافی یا پایین باشد می توان با مصرف مکمل های هورمونی اقدام به درمان نمود. البته علت اصلی ایجاد اختلال با این روش مشخص نمی شود و از بین نمی رود. در ابتدا باید مشکلات کوتاه مدت درمان شوند و در عین حال تشخیص مشکلات درازمدت مانند پوکی استخوان ضروری است.  پروسه درمان همچنین باید شامل آموزش و اصلاح تغذیه و برنامه تمرینات ورزشی باشد. آنالیز صحیح  جهت درمان نه تنها احتیاج به تمرکز روی دریافت کالری خالص دارد بلکه باید تناسب بین دریافت انرژی و انرژی مورد نیاز روزانه نیز در نظر گرفته شود.

نهایتا اینکه یک متخصص سیستم تولیدمثل- آندوکرینی که با اختلالات قاعدگی ورزشکاران آشنایی دارد باید ارزیابی کاملی جهت درمان انجام دهد. براساس بسیاری از تحقیقات اخیر احتمالا می توان با افزایش دریافت انرژی عملکرد طبیعی قاعدگی را به حالت نخست برگرداند. درمانگر باید برنامه تمرینات ورزشی را ارزیابی کند، مصرف انرژی را اندازه گیری کند و اثبات کند که آن با دریافت انرژی متناسب است، همچنین در صورت نیاز باید دریافت انرژی و مصرف انرژی را با هم سازگار کند.

درمان با هورمون های جایگزین( HRT) با درمان های مربوط به دوران یائسگی یا داروهای ضدبارداری خوراکی مشابه است که در این درمان ها باید فقدان ترشح هورمون ها به طور صحیح مورد ملاحظه قرار بگیرند. اگر چه میزان تجویز این داروها برای زنان بعد از یائسگیشان ممکن است بیشتر باشد. مکمل های کلسیم و  ویتامین دی ممکن است جهت بهبود خطرکاهش چگالی مواد استخوانی  نیاز باشد همچنین شکستگی های استخوانی ورزشکار کاهش خواهد یافت و ورزشکار با اطمینان بیشتری در تمرینات ورزشی شرکت می کند. اثر منفی از تجویز HRT یا داروهای ضد بارداری خوراکی روی سلامتی و  سطح عملکرد زنان ورزشکار گزارش نشده است البته ناگفته نماند که تاکنون تحقیقی بر روی این آزمودنی ها با این شرایط انجام نشده است. بنابراین مهم است که چگالی مواد استخوانی این ورزشکاران اندازه گیری شود و مشخص شود که آیا آن ها شکستگی استخوانی دارند یا خیر؟

در نتیجه مکانیزم های اصلی این اختلالات به طور کامل شناخته شده نیست و برای درمان  باید تغییرات رفتاری، تمرینی، و تغذیه ای با هم ترکیب سازگار شوند. هدف از درمان باید برقرار کردن تعادل بین دریافت و مصرف انرژی باشد تا کسر انرژی ایجاد نشود. برای تحقق این هدف نیاز هست که ورزشکار حجم تمرین را کاهش دهد و دریافت غذا و انرژی را بهبود بخشد. به طور کلی سه رویکرد برای درمان نیاز می باشد: دارودرمانی، مشاوره درمانی و تغییر در روش زندگی داروهای تجویزی برای مبتلایان به آمنوره شامل موارد زیر می شود: پروژسترون، قرص های خوراکی ضد بارداری، مدروکسی پروژسترون

فاطمه فاضل(کارشناس ارشد آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی)

به اشتراک بگذارید :
اینستاگرام

مطالب مشابه

۲ نظر

  1. زهرا می‌گه:

    سلام
    خیلی مطلب خوبی بود
    چند سئوال برام پیش اومد۱-اینحالت یعنی آمنوره باعث نازایی در زنان ورزشکار میشه؟۲-فعالیت بیش از حد باعث اختلال میشه یعنی ورزش در سطح قهرمانی ؟۳- و اینکه آیا کم شدن حجم خونریزی در عادت ماهیانه خانم ورزشکار طبیعیه یا نه؟؟؟ممنون

    • رامیار نجفی می‌گه:

      سلام

      در ورزشکاران حرفه ایی در سطح جهانی و المپیک قاعدگی دیررس و بارداری دیررس دیده شده است اما نازایی در بین این دسته از ورزشکاران تا بحال گزارش نشده است یا ما به این اطلاعات دسترسی نداریم. ورزش شدید همانطور که در مطلب توضیح داده شده است باعث اختلالاتی در بدن خانم ها خواهد شد و باعث کم شدن تعداد دفعات و میزان خونریزی قاعدگی می شود.

شما چه نظری دارید؟ برای ما بنویسید.

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *