پارگی حاد رباط ، تاندون و عضله

پارگی حاد رباط

ثبات مفصل بیشتر توسط لیگامنت ها یا رباط ها برقرار می شود. به همین جهت غالبا رباط ها در معرض نیروهای کششی قرار می گیرند. اگر مفصل در یک دامنه غیرطبیعی حرکت داده شود رباط سفت شده و حرکت را مهار می کند. رباط ها بدون آنکه آسیبی ببینند می توانند تا ۵ الی ۱۵ درصد از طول طبیعی خود کشیده شوند. اگر کشش بیشتر از این مقدار باشد رباط ابتدا تغییر شکلی از نوع پلاستیکی می یابد این تغییر شکل به قدرت رباط و نیروی آسیب رسان بستگی دارد. سرعت وارد آمدن نیرو از عوامل تعیین کننده در نوع آسیب است.

Ligament-rupture-elmevarzeshاگر نیرو خیلی سریع وارد شود احتمال پارگی لیگامنت پیش از مقاومت، زیاد است. اما اگر نیرو به آهستگی وارد شود لیگامنت می تواند نیروی زیادی را جذب نماید. قدرت رباط ثابت نیست. بی تحرکی و افزایش سن سبب ضعیف شدن رباط می شود، خصوصا در محل چسبندگی رباط با استخوان. اما تمرینات منظم ورزشی قدرت رباط را به اندازه زیادی افزایش می دهد.

با توجه به میزان آسیب واره به رباط سه درجه پارگی داریم:

تلگرام
  • پارگی درجه یک: در معاینه بالینی در مقابل فشار مقاومت کرده و بی ثباتی در مفصل دیده نمی شود.
  • پارگی درجه دو: اندکی بی ثباطی در مفصل دیده می شود اما در برابر فشار هنوز مقاوت می نماید.
  • پارگی درجه سه: مفصل در جهتی که رباط مسئول حفظ ثبات بوده دچار بی تعادلی گردیده و در برابر فشار کاملا تسلیم می شود و مقاومتی نمی نماید.

آسیب های حاد تاندون

رفتار بیومکانیکی تاندون ها مشابه رباط ها است. پارگی تاندون های طبیعی و سالم بسیار نادر است زیرا ساختار محکم و مقاوم آن ها به خوبی در برابر نیروهای کششی مقاومت می نماید. پارگی تاندون وابسته به شرایط خاصی است. شایع ترین علت ضعف قبلی تاندون است. «تاندونیت مزمن» (Chronic Tendonitis) گاهی تاندون را آنقدر ضعیف می نماید که ممکن است با یک انقباظ شدید دچار پارگی شود.

Tendon-rupture-elmevarzeshنیروی مخالف (آنتاگونیست) همزمان با حرکت موافق و اصلی (آگونیست)، می تواند سبب آسیب دیدگی تاندون شود. مانند زمانی که حریف با سد کردن مانع حرکت بازیکن شده و یا مقاوت ناگهانی عضلات مخالف حرکت. آسیب های درجه یک و دوی تاندون به سختی شناسایی می شود. اما آسیب درجه سه همراه با جمع شدن عضله است زیرا تاندون کاملا پاره شده و اتصالی به استخوان ندارد.

پارگی حاد عضله

عضله در یک طول معین می تواند بیشترین نیرو را تولید نماید. اگر عضله خیلی کوتاه شود و یا بیش از میزان طبیعی کشیده شود کمترین مقدار نیروی خود را تولید می نماید. در حالت کشیدگی عضله میزان تنش انفعالی افزایش خواهد یافت. کشش مداوم نهایتا" منجر به پارگی عضله خواهد شد.

Muscle-tear-elmevarzeshاگر عضله همزمان با انقباض کشیده شود امکان بروز آسیب هایی نظیر پارگی زیاد است. این نیروهای مخالف حرکت طبیعی عضله ممکن است توسط انقباض عضلات آنتاگونیست ایجاد شود و یا در اثر برخورد بازیکن با زمین، وسایل ورزشی یا حریف بروز نماید. این نیروها می توانند برای ایجاد یک تغییر شکل پلاستیکی دائمی کافی باشد. آسیب های ناشی از آن ها در قسمت های خاصی از عضله روی می دهد. شایع ترین محل بروز آسیب های عضلانی پیوندگاه تاندون ـ عضله می باشد.

مانند رباط ها آسیب های عضله به سه دسته تقسیم می شود:

  • پارگی درجه یک: شامل کشیدگی مختصر عضله بدون ازهم گسیختگی واضح آن می باشد.
  • پارگی درجه دو: پارگی ناقص عضله است و بخشی از عملکرد عضله از بین می رود.
  • پارگی درجه سه: عضله بطور کامل ازهم گسیخته می شود و عملکرد آن کاملا از بین می رود.

به نقل از:evarzesh.ir

به اشتراک بگذارید :
اینستاگرام

مطالب مشابه

شما چه نظری دارید؟ برای ما بنویسید.

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *