نقش ورزش در سلامت روان

تلگرام

کسانى که به طور منظم پیاده‏ روى می ‏کنند و یا تمرین هاى نسبتاً سنگینى انجام می ‏دهند، هفت سال بیشتر از کسانى که چنین کارى انجام نمی ‏دهند عمر می ‏کنند. براى سلامتى، مقدارى فعالیت بدنى مفید است.کسانى که بی ‏تحرک ‏اند در وضعیت فیزیکى ضعیفى قرار دارند باید با سرعت زیاد پیاده ‏روى کرد ؛ چون این کار، تأثیر بیشترى روى بدن می ‏گذارد.بسیارى از بیماری ها مثل افسردگى، دیابت، فشار خون و بیماری هاى قلبى با ورزش و نرمش قابل پیشگیرى است.

سلامت روان

شنا باعث شادى و نشاط انسان می ‏شود. آب‏تنى و حرکت در آب، به خاطر خنک ‏کنندگى، نشاط جسم و شادى روح را به همراه دارد و به پوست نیز طراوت و زیبایى می ‏بخشد. آثار ماساژدهندگى آب، باعث کم شدن فشارهاى ناشى از خستگى روزانه و تمدّد اعصاب می ‏شود و آرامش خاطر را به انسان باز می ‏گرداند.ورزش، باعث تمرکز حواس می ‏شود و قدرت اندیشیدن را زیاد می کند. تحقیقات نشان داده است که کاهش یا افزایش فشار خون ناشى از ورزش، وابسته به تداوم یا قطع برنامه‏ هاى ورزشى است.با این حساب، می ‏توان نتیجه گرفت که ورزش، سلامتى را به ارمغان می ‏آورد و کسى که جسم و روان سالمى داشته باشد، در کسب مهارت هاى فردى و اجتماعى موفق ‏تر است.

نقش ورزش در سلامت روان

بسیار سخن و حدیث از تأثیر و اهمیت تربیت بدنی و ورزش بر ابعاد مختلف رشدی چون جسم و روان و اعصاب شنیده ایم یا خوانده ایم. البته بیشترین کوشش در ارائه چگونگی افزایش یا تقویت قوای جسمانی بوسیله تربیت بدنی ورزشی صرف گردیده و کمتر به مشخص نمودن ویژگی های سلامت روان و اعصاب پرداخته شده است لذا بر آن شده ایم که حتی مختصر به تعریفی کلی از سلامت روان و اعصاب به شناخت اصول ویژگی های آن پرداخته و بخش تربیت بدنی و ورزش را در این بعد مهم انسانی مشخص نمائیم.

_________________________________________________________________________________________________
_________________________________________________________________________________________________

تعریف سلامت روان و اعصاب

یک فرد زمانی دارای سلامت روان و اعصاب است که با شناخت و حفظ ویژگی های شخصیتی، خود را با محیط تطبیق دهد. شناخت خود مجموعه ادراکات، ارزش ها، افکار و عواطف را تشکیل می دهد که سبب و آگاهی فرد از موجودیت خود می شود. بدین معنی او می فهمد کیست و چیست. در تامین سلامت روان و اعصاب علاوه بر عوامل ژنتیکی عوامل محیطی نیز تاثیر فراوان خواهند داشت. اگرچه شناخت کامل ویژگیهای مربوط به سلامت روان و اعصاب در یک فرد بسیار مشکل است ولی زمانی افراد از نظر روان و اعصابی سالم می باشند که دارای خصوصیات شاخصی گردند:

۱-اعتماد به نفس دارند. از خصوصیات مثبت و برجسته خود استفاده می کنند در عین اینکه به محدودیت ها و نواقص خود آشنایی دارند توانائی های خود را می شناسند و حداکثر استفاده از آن را می کنند این افراد واقعیت وجودی خود را انکار نمی نمایند بجای عذرتراشی و دلیل تراشی شکست ها را براحتی پذیرفته و نگرانی به خود راه نمی دهند.

۲-احتیاجات اولیه را براحتی برطرف می نمایند. برآوردن نیازهای اولیه زندگی بخصوص نیازهای جسمانی باعث تلاش دائمی در این افراد می گردد. و با شناخت واقعیت ها واقع بینانه تر با مشکلات زندگی مقابله می نمایند.

۳-به دیگران به دیده خوب می نگرند. ضمن دوست داشتن دیگران به آنها اعتماد می کنند و در حفظ روابط با دیگران کوشا هستند محبت خویش را مستقیماً ابراز می نمایند و برای آن شواهدی مناسب ابراز می دارند.

۴-مسئولیت پذیرند ضمن پذیرش مسئولیت مناسب با سن خود مسئولیت کارهایی که خود انجام می دهند را می پذیرند از کسب تجربه لذت برده و همیشه برای بهترین نتیجه در تلاش خواهند بود

تأثیر ورزش در سلامت روان و اعصاب

مجموعه این ویژگی های شاخص تشکیل دهنده سلامت روان و اعصاب در یک فرد می باشد. بدون شک رفتار بشر تابع تمامیت وجود اوست بدین معنی روان و اعصاب تابع جسم و جسم تابع روان و اعصاب است. امروزه تحقیقات نشان می دهد که ناراحتی های جسمانی اختلالات روان و اعصابی را بهمراه داشته و برعکس. ولی نکته برجسته در تقویت قوای جسمانی حفظ روان و اعصاب سالم می باشد.

دکتر آرترویدر روان و اعصابشناس معروف آمریکایی در تحقیق بسیار جامع خود اظهار می نماید عدم تعادل روان و اعصابی بسیاری بیماران نتیجه عدم فعالیت حرکتی و ورزشی در دوران کودکی است. جونز در قسمتی از تحقیق خود دریافت پسرانی که از نظر قوای جسمانی ضعیف می باشند علاوه بر ضعف جسمانی دارای مشکلات روان و اعصابی مانند احساس حقارت عدم توانائی تطبیق خود با دیگران می باشند. راویک و مک کی دریافتند دانش آموزانی که در مهارتهای حرکتی ضعیف می باشند اغلب خجول و گوشه گیر هستند و برعکس دانش آموزانی که از نظر مهارت های حرکتی قوی می باشند دارای ویژگیهای برجسته بسیار نمایانی از نظر رفتار چون فروتنی، تدبیر، توجه و حس همکاری هستند.

شندل با استفاده از آزمون روان و اعصابی خصوصیات روان و اعصابی دانش آموزان ورزشکار و غیر ورزشکار را مورد بررسی قرار داد و به این نتیجه رسید دانش آموزان ورزشکار دارای صفات ممتاز رفتاری چون رهبری، تحرک های اجتماعی حس ارزش های فردی و اجتماعی، عدم شک و تردید در خود عدم بهانه جوئی و نتیجتاً رشد اجتماعی بیشتر می باشد.

چگونگی مبارزه با بیماری روان و اعصابی

مسلماً عدم سازش وجود و اختلالات رفتاری در هر طبقه و صنفی و در هر گروه و جمعی بسیار مشهود است عوامل مختلفی را می توان در بوجود آوردن یا پایه ریزی عدم سلامت روان و اعصاب ذکر نمود: فشارهای اجتماعی، فقر مادی، اختلافات خانوادگی، تصادفات، بیماریها، مرگ و میرهای پیش بینی نشده و بسیاری از عوامل خانوادگی و اجتماعی همراه با عوامل وراثتی، افراد را دچار عدم تعادل روان و اعصاب می سازد. بنابراین برای پیش گیری از بیماری روان و اعصابی و حفظ سلامت روان و اعصاب توصیه های مختصری در نظر گرفته می شود:

۱-سعی کنید به انجام فعالیت های ورزشی بپردازید زیرا ورزش تنشهای روان و اعصابی را از بین می برد و اخم ها را به لبخند تبدیل می نماید.

۲-در رابطه با نگرانی خود با دیگران صحبت کنید و اگر مشکل شما جدی است از مراجعه به پزشک روان و اعصاب درمان مضایقه نکنید.

۳-موقعیت خود را بشناسید و بجای جنگیدن با آن خود را با ان سازگار سازید. با تغذیه مناسب ورزش مناسب، استراحت کامل مواظب سلامت جسم خود باشید.

۴-با دیگران معاشرت و دوستی نمائید.

۵-برای انجام هر کاری زمان خاص و منظمی را در نظر بگیرید.

۶-در نهایت یاد بگیرید که همیشه خونسرد و فرد راحتی باشید.

۷-در نهایت اگر دارای توانائی لازم برای تحمل درد و رنج باشید و در موقع لزوم با شهامت و بردباری برخورد نمودید به زندگی و رفاه دیگران علاقمند بودید و در این زمینه فعالیت داشتید شما از: سلامت روان و اعصاب برخوردارید.

نتیجه گیری
پس لازم است که هر فردى براى به دست آوردن تواناییهاى فردى و اجتماعى خود به ورزش روى آورد. با این حساب، مى‏توان به این شعار همیشگى روى آورد که: «ورزش، هدف نیست، بلکه وسیله ‏اى است براى رسیدن به هدفهاى عالی ‏تر و کسب مهارتهاى جسمى، روحى و توانایی هاى فردى و اجتماعى». در نظر داشته باشیم که افراد جامعه‏ اى که از راه ورزش، موفق به کسب مهارتهاى فردى و اجتماعى می ‏شوند، در زندگى موفق‏ ترند و آن جامعه، سالم و پویاست.نکته مهم‏تر این است که باید مادران را تشویق به ورزش کرد. این کار، کودکان را هم تشویق به ورزش می ‏کند. به راستى چگونه از مادرى که رنجور، سست و فاقد تحرّک است می ‏توان توقّع داشت که فرزندى سالم و پویا داشته باشد. چگونه می ‏توان از این گونه مادران انتظار داشت که یک قهرمان یا یک ورزشکار سالم و علاقه‏ مند تربیت کنند.

معرّفى کردن ورزش به عنوان یکى از اصول زندگى به کودک، مانند آموزش صحیح راه رفتن، خوب تکلّم کردن و احترام به بزرگ‏تر، مهم و حیاتى است. و آخر اینکه تولستوى، نویسنده نامدار جهان، جمله ‏اى دارد که می ‏گوید: «ناچارم ورزش کنم، وگرنه عقل من فاسد خواهد شد».

seemorgh.com

به اشتراک بگذارید :
loading...
loading...

مطالب مشابه

نظرتان را برای ما بنویسید. اگر هم در خصوص موضوعی سوال دارید، چنانچه اطلاعات کافی در مورد آن داشته باشیم پاسخ خواهیم داد.

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *