حداکثر اکسیژن مصرفی

میزان اکسیژنی که وارد بدن می شود و مورد استفاده قرار می گیرد به  اکسیژن مصرفی موسوم است و آن عبارت است از حجم گاز در هر واحد زمان و با علامت اختصاری VO2 نوشته می شود.

v=حجم (معمولاً به صورت لیتر یا میلی لیتر بیان می شود)

O2= اکسیژن

VO2=حجم گاز در هر واحد زمان( معمولا" به صورت دقیقه بیان می شود.)

تلگرام

هر قدر بدن اکسیژن بیشتری جذب کند ، به همان اندازه نیز دیرتر خسته می شود . حداکثر اکسیژنی که توسط بدن مصرف می شود ، بسیار مهم است و طبق نظر متخصصان می تواند بهترین شاخص آمادگی قلبی – عروقی ( هوازی ) باشد که این مورد به  حداکثر اکسیژن مصرفی  معروف بوده و با علامت اختصاری Max و VO2 نشان داده می شود.

حداکثر اکسیژن مصرفی

کل اکسیژن مصرفی در هر دقیقه از فعالیت را می توان بر حسب لیتر اندازه گیری کرد به هر حال ، با توجه به اختلافات فردی از نظر اندازه ، این ارزش به طور مطلق به وزن بدن باید بیان شود . جدول (۱-۲ ) در درک این مفهوم راهنمای خوبی می تواند باشد.

جدول ( ۱-۲ ) : مقایسه حداکثر اکسیژن مصرفی در افراد با وزن های مختلف

توجه داشته باشید که با تقسیم کل اکسیژن مصرفی ( میلی لیتر ) بر وزن بدن ( کیلوگرم ) ، مقدار اکسیژن موجود برای هر واحد از وزن بدن را می توان تعیین کرد . این واحد به صورت میلی لیتر اکسیژن در هر کیلوگرم از وزن در هر دقیقه بیان می شود که به صورت خلاصه به صورت  میلی لیتر / کیلوگرم در دقیقه  ( ml/kg/min ) نوشته می شود . مقدار حداکثر اکسیژن مصرفی ، نشان دهنده آن است که برای هر واحد از وزن بدن چه مقدار اکسیژن وجود دارد و بدین صورت می توان کار بیشتری را قبل از خسته شدن انجام داد.

نمونه اطلاعات ارائه شده در جدول ( ۱-۲ ) به وضوح نشان می دهد که آزمایش شونده دوم قادر است اکسیژن بیشتری را نسبت به هر کیلوگرم از وزن بدن ( ۵۶/۵۳ ) ، از آزمایش شونده اول ( ۹۴/۴۹ ) وارد بدن کند ( هر چند کل اکسیژن مصرفی کمتر است ) .

حداکثر اکسیژن مصرفی به این موارد بستگی دارد :

تهویه ریوی : حجم هوایی است که در هر دقیقه وارد شش ها می شود.

انتشار ریوی : توانایی اکسیژن و گاز کربنیک در تبادل بین غشای ریوی و خون می باشد.

انتقال گازها : توانایی خون جهت حمل اکسیژن به عضلات و گرفتن گاز کربنیک از آن ها.

برون ده قلبی : مقدار خونی که در هر دقیقه می تواند گردش کند.

پخش برون ده قلبی : توانایی بدن برای رساندن خون به عضلات فعال.

حالت فیزیولوژیکی عضلات : توانایی عضلات برای استفاده از اکسیژن.

با شرکت منظم در تمرین های خوب هوازی ، فرد می تواند حداکثر اکسیژن مصرفی را تا ۳۰ درصد افزایش دهد ( این بستگی به سطح آمادگی جسمانی اولیه دارد ).

با تمرین تغییرات زیر در بدن صورت می گیرد :

مقدار هموگلوبین خون افزایش می یابد. چون قلب قوی شده و کارآیی اش زیاد می شود ، در نتیجه حداکثر برون ده قلبی نیز افزایش می یابد.افزایش در مقدار و اندازه مویرگ ها ، باعث تغییرات موثری در تبادل گازها می شود که این خود باعث می گردد تا به عضلات اکسیژن بیشتری برسد.

تفسیر امتیازات حداکثر اکسیژن مصرفی

همچنان که در صفحات قبل بیان شد حداکثر اکسیژن مصرفی بهترین شاخص آمادگی قلبیعروقی است . این شاخص مقدار کاری را که می توان قبل از رسیدن به مرز خستگی انجام داد ، تعیین می کند . برای مردان بیشترین امتیاز در حداکثر اکسیژن مصرفی ۹۴ میلی لیتر / کیلوگرم در دقیقه.

 گردآورنده : حسین شهابی

به اشتراک بگذارید :
اینستاگرام

مطالب مشابه

شما چه نظری دارید؟ برای ما بنویسید.

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *