چرا بعضی‌ها انگیزه ورزش کردن ندارند و آن را ترک می‌کنند؟

چرا بعضی ها انگیزه ورزش کردن ندارند و آن را ترک می کنند؟

چرا برخی افراد از ورزش لذت می‌برند یا به اندازه کافی انگیزه ورزش کردن و فعالیت بدنی دارند و برای سال‌های متمادی برنامه‌های ورزشی خود را دنبال می‌کنند؟ در حالی که افراد بسیاری بعد از یک ماه ورزش، آن را ترک می‌کنند؟ در آغاز سال جدید این دسته افراد با تهیه لباس و تجهیزات جدید، ثبت نام در باشگاه‌های ورزشی فعالیت خود را آغاز می‌کنند اما متأسفانه بعد از گذشت سه هفته یا نهایتاً یک ماه از رفتن به باشگاه خسته شده و حداقل تا سال دیگر به ورزش فکر نخواهند کرد.

در این مطلب به جواب این سوال خواهیم پرداخت که در مغز افرادی که از ورزش متنفرند و انگیزه ورزش ندارند، چه می‌گذرد. آیا این جریان به ژنتیک انسان ربط دارد یا یک امر اکتسابی است؟ برای بررسی بحث تنفر از ورزش تا پایان با ما همراه باشید.

خوشبختانه این سناریو برای همه اتفاق نمی‌افتد اما آمار حاکی از این است درصد بالای جامعه گرفتار این موضوع هستند. بر اساس مطالعات جدید بیشتر از ۷۳ درصد افرادی که ورزش را شروع می‌کنند بعد از مدت خیلی کوتاهی آن را ترک می‌کنند. دلایلی که باعث می‌شود ادامه ورزش برای این گروه سخت شوند عبارتند از:

  • پیدا نکردن وقت برای فعالیت بدنی
  • ثابت قدم نبودن و سخت بودن ادامه راه
  • سخت بودن ورزش
  • بالا رفتن سن

اما اگر عمیق‌تر به مغز این دسته از افراد جامعه که از ورزش متنفرند و انگیزه ورزش کردن ندارند، وارد شویم به چه چیزی برخورد خواهیم کرد؟ چه چیزی را خواهیم دید؟ دانشمندان جواب این سوال‌ها را بررسی کرده‌اند. یک تحقیق تازه منتشر شده در مجله متابولیسم سلول با استفاده از موش‌های آزمایشگاهی به جواب این سوال پرداختند. محققان دریافتند موش‌هایی که در خوردن غذا افراط می‌کنند و هیچ گونه تحرکی ندارند، تغییراتی در گیرنده‌های مغزی خود ایجاد می‌کنند به نام گیرنده‌های دوپامین D2.

ممکن است شما دوپامین را به عنوان ماده شیمیایی "رضایت" مغز بشناسید. زمانی که شما گیرنده‌های دوپامین مغز را به هر دلیلی تحریک ‌کنید، احساس رضایت و خوشی می‌کنید. این احساسات آنقدر خوشایند هستند که شما دوست دارید دوباره این احساسات برای شما به وجود آمده و لذت آن را دوباره درک کنید. شاید تعجب کنید، تحریک گیرنده‌های دوپامین در اعتیاد به غذا نقش اساسی ایفا می‌کنند. شما وقتی که غذاهای چرب یا شیرین می‌خورید احساس رضایت می‌کنید و حتی خوردن دوباره آن ها را دوست دارید.

تلگرام

مطلب مرتبط: چرا انگیزه ورزش کردن نداریم؟

گیرنده‌های دوپامین چیست و چرا به بی انگیزه بودن نسبت به ورزش ربط دارد؟

گیرنده‌های دوپامین در مکانی از مغز قرار گرفته‌اند به نام جسم مخطط (striatum) در عقده‌های قاعده‌ای مغز (basal ganglia). این قسمتی است که در افراد مبتلا به پارکینسون آسیب می‌بیند. عقده‌های قاعده‌ای در بسیاری از عملکردها مانند موتور حرکتی، رفتار و احساس درگیر است و جسم مخطط با احساس "رضایت" کاملاً در ارتباط است.

بر اساس نتیجه مطالعات مختلف، موش‌هایی که ورزش و فعالیت بدنی را دوست نداشتند گیرنده‌های دوپامین D2 داشتند که خیلی حساس نبودند. به عنوان نتیجه، موش‌هایی با این گیرنده‍‌ها حس رضایت کامل از ورزش را درک نکرده‌اند. زمانیکه این احساس رضایت و خوشی ناشی از ورزش درک نشود تنبلی و دوری از ورزش به سراغ موش‌ها آمد.

شاید با خود فکر کنید این تحقیقات بر روی موش‌ها انجام شده و به انسان ربطی ندارد. تحقیقات اولیه در انسان نشان دادند، نتایج مطالعات بر روی موش‌ها برای انسان هم صادق است. بر اساس تحقیقات MIT، اگر گیرنده‌های دوپامینی داشته باشید که به خوبی وظیفه خود را انجام ندهند بنابراین رضایت انجام فعالیت بدنی و ورزش را درک نخواهید کرد و لم دادن روی کاناپه برای شما لذت بخش‌تر خواهد بود. از برخی جهات، دوپامین ماده شیمیایی مغز است که شما را وادار به فعالیت می‌کند. برخی معتقدند گیرنده‌های دوپامین خیلی حساس یا دوپامین خیلی زیاد، افراد را به جستجوی خطر و انجام حرکات خطرآفرین تشویق می‌کنند.

چرا بعضی ها انگیزه ورزش کردن ندارند و آن را ترک می کنند؟چه چیزی باعث می‌شود دوپامین برای تحریک سخت‌تر شود؟

محققان معتقدند گیرنده‌های دوپامین ضعیف ممکن است ژنتیکی باشند. در واقع، انسان ژن‌هایی را به ارث می‌برد که حساسیت گیرنده‌های دوپامین آن ها را مشخص می‌کند. شاید موضوع وراثت مشخص کند چرا قسمت اعظمی از جمعیت برای ورزش کردن بی میل هستند. به هر حال، ژن‌ها سرنوشت انسان را رقم نمی‌زنند. تحقیقات مختلف نشان داده‌اند گیرنده‌های دوپامین قابل انعطاف هستند و در پاسخ به محیط از لحاظ شکل و حساسیت قابل تغییر هستند.

مطلب مرتبط: ۱۰ روش برای افزایش انگیزه در تمرینات ورزشی

چگونه این گیرنده ها را فعال کنید؟

با وادار کردن خود به فعالیت و ایجاد تغییرات مثبت جدید به سبک زندگی می‌توانید حساسیت گیرنده‌های دوپامین بدن خود را فعال کرده و آن ها را مسئول پذیرتر کنید. کلید اصلی یافتن یک فعالیتی است که از انجام آن لذت ببرید. همچنین تغییر منظم و مرتب فعالیت‌ها بر اساس رضایت و لذت طوری که شما را همیشه برانگیخته نگه دارد می‌تواند به شما کمک کند. تمرینات چرخشی که در هر دقیقه تمرینات تغییر می‌کنند می‌تواند انتخاب خوبی باشد. اجازه ندهید ورزش برای شما عادی و بدون لذت گردد.

روش دیگر برای توسعه تفکر مثبت نسبت به ورزش این است که با ادامه فعالیت بدنی هر چند گاهی به خودتان جایزه یا پاداش دهید. مغز شما این پاداش را به عنوان رضایتی از انجام ورزش درک کرده و ورزش را با فاکتورهای مثبتی برای ادامه تلقی می‌کند. نباید پاداش شما غذاهای ناسالم یا تمرین بیش از حد باشد. با گذشت زمان اگر شما با نتایج مثبت ناشی از ورزش مانند انرژی بیشتر و ترشح اندورفین احساس رضایت کردید، مغز پاداش خود را دریافت خواهد کرد.

نکته پایانی

فقط به این دلیل که شما گیرنده‌های حساس دوپامین و عشق طبیعی به ورزش ندارید به این معنی نیست که نمی‌توانید به ورزش و فعالیت بدنی گرایش پیدا کنید. با تغییر تمرینات ورزشی و انتخاب ورزشی که از آن لذت ببرید، انتخاب اهداف معقول و قابل دسترس، مدیریت زمان، انتخاب یک رقیب تمرینی و در نهایت ارائه پاداش و جایزه به خودتان می‌توان انگیزه ورزش در خود را روشن نگه دارید تا جایی که ورزش برای شما به یک عادت و الزام تبدیل شود.

تهیه و ترجمه: Elmevarzesh.com

منبع: cathe

به اشتراک بگذارید :
 جشنواره وب ایران

مطالب مشابه

۵ نظر

  1. مجید گفت:

    به خاطر زحماتی که می کشید و مطالب مفید و به روز برای ما مخاطبان فراهم می کنید سپاسگزارم

  2. مهدی گفت:

    تشکر فراوان
    سوالی داشتم که آیا وقتی وزن کم کنیم و به بی ام آی برسیم آیا درقسمت شکم و پهلو تودهی چربی خواهیم داشت یا خیر راستش من ۱۳۹،۱۰۰بودم و الان به کمک سایت شما به وزن ۱۱۵،۱۰۰رسیدم اما قسمت پایین شکمم همچنان تودهی چربی وجود داره قد من ۱۹۰ و سنم سی سال است
    ممنون میشم راهنمایم کنید که مثلا اگر به وزن ۹۵ برسم همچنان این قسمت پابرجاست یا خیر
    با تشکر مجدد از سایت و زحمات شما عزیزان

    • رامیار نجفی گفت:

      سلام. بله. bmi درست به معنی این نیست که دیگه شما چربی دور شکم و پهلو نداشته باشید. ممکنه وزن شما نرمال باشه اما بازهم چربی در اطراف شکم داشته باشید.

  3. عباس اکباتان گفت:

    سلام،ضمن تشکر فراوان نسبت به سایت خوب،مفید و مستدل و مستند تان،از مطالب متنوع استفاده نموده و به شاگردانم ،مطالعه این سایت را مکررا گوشزد می نمایم.
    ارادتمند: عباس اکباتان مربی آمادگی جسمانی و ایروبیک

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *