ورزش و سرطان ریه ؛ ورزش چه فوایدی برای سرطان ریه دارد؟

افراد شاید در زمان سرطان ریه و طی درمان‌های آن احساس کنند که ورزش برای آنها مضر است -بجز در مواردی که ورزش به‌طور کلی غیرممکن است. دکتر جای کیم رییس جراحی‌های صدری در شهر امید -یک موسسه ملی سرطان که به عنوان مرکز جامع سرطان در کالیفرنیا جنوبی ساخته شده است- بیان می‌کند که «بسیاری از افراد مبتلا به سرطان ریه بر این باورند که باید “استراحت کنند”.»

بدن در دوران بهبودی نیاز به استراحت دارد، اما نیازمند فعالیت‌های سالم نیز می‌باشد. در این خصوص در سال 2020 مقاله‌ی انتقادی‌ای در کتابخانه‌ی سرطان‌شناسی مجازی به نام آنکولوژیست منتشر شد. این مقاله بر این موضوع تاکید داشت که ورزش باید بخشی اصلی در درمان سرطان ریه باشد، چرا که به‌طور چشمگیری مقاومت در برابر بیماری، طول عمر و کیفیت زندگی را بهبود می‌بخشد.

چگونگی پیشرفت نتایج سرطان ریه با کمک ورزش

مبارزه با سرطان: بنابر گفته‌ی دکتر کیم، فعالیت فیزیکی بر سرطان در سطح میکروسکوپی تاثیر می‌گذارد. در حقیقت، مطالعه‌ای در مجله‌ی تحقیقات سرطان در سال 2017 نشان می‌دهد که فعالیت فیزیکی با کاهش پیشرفت سرطان و متاستاز به بافت‌های مجاور، باعث کاهش توانایی رشد غدد می‌شود. وی همچنین اذعان دارد که ورزش می‌‌تواند خطر بروز مجدد سرطان را کاهش دهد.

کاهش خطر عوارض جراحی: برش غده‌های سرطانی ریه و لوبکتومی، همچون دیگر جراحی‌های بزرگ خطرهایی را به همراه دارند. التهاب ریه، عفونت‌ زخم‌ها و لخته‌شدن خون از عوارض رایج این جراحی‌ها هستند که برطبق گفته‌های دکتر کیم همگی «وابستگی بسیاری» به عملکرد قلبی-ریوی دارند.

کمک به ترمیم سلولی: دکتر کیم می‌گوید: «ورزش می‌تواند چگونگی پاسخ بدن ما به التهاب را تغییر دهد، عملکرد ایمنی را بهبود بخشد و حتی نحوه ترمیم DNA توسط سلول‌ها را نیز متحول سازد.» بدین معنا که باعث پیشرفت بهبود بافت‌های آسیب دیده در جراحی، پرتودرمانی یا شیمی‌درمانی می‌شود.

تقویت سطح انرژی: اشلی آدامچیک، سرپرست گروه فیزیوتراپی سرطانی در مرکز دانشگاه پزشکی راش در شیکاگو، می‌گوید:«خستگی، یکی از بیشترین شکایت‌هایی است که از بیماران تحت درمان سرطانی می‌شنوم. ورزش موفق‌ترین و تنها مداخله‌ی مبتنی بر شواهد است که باعث کاهش خستگی در طی درمان سرطان و پس از آن می‌شود.» مکانیسم دقیق آن مشخص نیست، اما جادوی ورزش ممکن است از طریق تاثیر مستقیم بر سیستم عصبی مرکزی صورت گیرد.

تقویت کیفیت خواب: برای خواب شب بهتر، در طول روز حرکت کنید. در مطالعه‌ای که در سال 2016 در مجله‌ی انگلیسی سرطان منتشر شد، یک روتین 12 هفته‌ای پیاده‌روی در خانه برای بهبود قابل‌توجه کیفیت خواب در مبتلایان به سرطان ریه بسنده کرد. این می‌تواند دلیلی دیگر برای تقویت سطح انرژی هنگام ورزش در افراد شود.

کاهش گرفتگی عضلات و مفاصل: آدامچیک می‌گوید: «پرتودرمانی و مداخلات پزشکی هر دو می‌توانند باعث تجمع بافت زخم، گرفتگی مفاصل و محدودیت دامنه‌ی حرکتی مفاصل بشوند.» احساس گرفتگی در شانه‌ها و سینه شایع‌تر است، اما تمرین این نواحی جریان خون، اکسیژن و دیگر مواد غذایی به این عضلات را افزایش داده و در عین حال قابلیت ارتجاعی بافت را تقویت می‌کند.

افزایش ظرفیت ریه: آدامچیک می‌گوید: «فعالیت منظم، کشش و حرکت بدن می‌تواند باعث بهبود تحرک کمر، دنده و شانه شود و حرکت آزادانه‌تر دیافراگم و دیگر عضلات حمایتی تنفسی را ممکن سازد.» نتیجه آن‌که: با هر تنفس شما می‌توانید اکسیژن بیشتری را وارد ریه‌های خود کرده و کربن‌دی‎‌اکسید بیشتری را دفع کنید.

بهبود سلامت عاطفی و روحی: دکتر کیم اذعان دارد: «فعالیت فیزیکی به سلامت عاطفی و روانی بیماران کمک می‌کند، که این نیز یکی از جنبه‌های مهم نتایج بلند مدت سرطان است.» وی خاطر نشان می‌کند که مهم‌ترین مشکلات افرادی که با سرطان ریه دست و پنجه نرم می‌کنند افسردگی و اضطراب است که می‌توانند کیفیت کلی زندگی را کاهش داده و انتخاب‌های سالم برای درمان و بهبود سرطان ریه را دشوارتر می‌کنند.

تقویت عضلات: دکتر کیم می‌گوید: «کاهش حجم عضلات در زمان درمان سرطان یا پس از آن باعث افزایش خطر بازگشت سرطان همراه است. برقرار داشتن فعالیت بدنی بخشی مهم در حفظ توده‌های عضلانی است.» او خاطر نشان می‌کند که از دست دادن عضلات اغلب در درمان‌های سرطان رخ می‌دهد و افزایش مدت زمان بی‌تحرکی تنها تخریب عضلانی را تشدید می‌کند.

کاهش خطر و شدت بیماری‌های همراه: دکتر کیم می‌گوید اغلب مبتلایان به سرطان ریه، از مشکلات قلبی و دیگر بیماری‌های ریوی رنج می‌برند که می‌توانند سلامت کلی و کیفیت زندگی آن‎‌ها را به خطر اندازند. ورزش وسیله‌ای عالی برای مدیریت شایع‌ترین مشکلات سلامتی است که ممکن است از قبل در بدن شما وجود داشته‌اند.

چگونگی ورزش با سرطان ریه

دکتر کیم با تاکید بر الزام کار با کل تیم پزشکی برای یافتن بهترین استراتژی برای بدن شما و بهبودی شما می‌گوید: «تقریباً تمام بیماران می‌توانند در طی تمامی جنبه‌های درمانشان، در برخی فعالیت‌های فیزیکی شرکت کنند، که نوع و شدت این فعالیت‌ها متفاوت است.»

او بیان می‌کند که برای مثال، تیم‌های پزشکی به تمامی مبتلایان به سرطان ریه مشارکت در تمرینات “پیشگیرانه” حتی قبل از شروع درمان را توصیه می‌کنند. بر اساس گفته‌های آدامچیک، مردم پس از جراحی می‌توانند در تمرین‌های فیزیکی درمانی ملایم شرکت کنند مثلاً پس از آنکه از نظر علائم حیاتی جسمی ثابت شدند، تنفس دیافراگمی را انجام دهند. او می‌گوید، گفته می‌شود افرادی که تحت عمل جراحی قرار می‌گیرند، در هفته‌های پس از جراحی برخی محدودیت‌های حرکتی را متحمل می‌شوند (قادر به فشار آوردن، کشیدن یا بالا آوردن بازوانشان بیش از 90 درجه نخواهند بود).

به‌علاوه، برخی برنامه‌های پزشکی از جمله ملاقات‌های خانگی توسط درمانگرهای فیزیوتراپی و حرفه‌ای نیز پس از جراحی انجام می‌شوند. آدامچیک می‌گوید: «در صورت دریافت خدمات درمانی ماهرانه در خانه، ادامه‌ی ورزش و فعالیت فیزیکی در روزهایی که برنامه‌ی درمانی ندارند، به منظور جلوگیری از کاهش عملکرد حائز اهمیت است.»

بر اساس قانونی کلی، نوعی حرکت عمدی را در برنامه‌ی خود بگنجانید. آدامچیک بیان دارد که: «من بیمارانم را تشویق می‌کنم تا حتی در روزهایی که بیشترین احساس خستگی را دارند، برای حرکت بدنشان کاری را انجام دهند که از آن لذت می‌برند و برایشان معنادار است. این کار می‌تواند شامل گذراندن بیشتر وقت خود خارج از تخت در زمان بیداری، پیاده‌روی کوتاه یا اندکی تمرینات بر پایه‌ی وزن بدن باشد.»

نکته‌ی اصلی، ورزش با شدت‌هایی است که برای سلامتی کلی شما مناسب باشد و درک این موضوع که حتی در بهترین شرایط، قدرت بدنی و استقامت در زمان سرطان ریه و درمان آن می‌توانند کاهش یابند. او می‌گوید صبوری را تمرین کنید و بر استفاده از فعالیت بدنی برای داشتن احساسی بهتر تمرکز کنید. اگر با تنگی نفس، گیجی، سبکی سر، درد قفسه سینه، تپش قلب یا دردی جدید، ضعف یا مشکلات تعادلی مواجه شدید، تمرین را متوقف کنید و با پزشک خود در مورد چگونگی پیشرفت به جلو در زمان بهبودی مشورت کنید.

تهیه و ترجمه: الهام گلابیان elmevarzesh.com