پزشکان بر این باورند که 90% از دردهای پایین کمر بعد از 6-12 هفته بدون درمان پزشکی خوب می شوند؛ با این حال درمان می تواند باعث تسریع روند بهبودی شود که این امر در ورزشکاران به معنای بازگشت سریعتر به فعالیتشان است. کمردرد میتواند به دلیل آسیب مکانیکی یا شیمیایی به ساختارها و همچنین مشکلات روانشناختی باشد. معاینه فیزیکی شامل بررسی محل حساسیت، ساختار و توازن، دامنهی حرکتی (ROM) یا انعطاف، قدرت عضلات و آزمایشات عصبی است. سن ورزشکار و ورزشی که در آن فعالیت دارد می تواند به تشخیص کمک کند. مشخص کردن دقیق منشاء درد کار دشواری است و اغلب آزمایشات تشخیصی تصویری هم با علائم بیمار تطابقی ندارند.
دلایل درد پایین کمر
نامناسب بودن کیفیت و مقدار خواب
خواب کافی نه تنها جزء اصلی یک سبک زندگی سالم است، بلکه عاملی اصلی در سلامت کمر نیز هست. ما هر شب 7-8 ساعت میخوابیم و بدنمان بهبود مییابد. این بهبود عاملی کلیدی است. بسیاری از فرآیندهای مهم در بدن در این ساعات رخ میدهند و مهم تر از آن اینکه این زمان فرصتی برای ترمیم و بهبود بدن است. در مورد درد پایین کمر تنها میزان خواب عامل مؤثر نیست و حالت خوابیدن شما هم مهم است. اگر حالت خوابیدنتان بد باشد، نه تنها کمرتان بهبود نمی یابد، بلکه بدتر هم میشود.
کشیدگی عضلات و رباط ها
دلیل این امر میتواند استفادهی بیش از حد، روش نامناسب یا مکانیسم بدن، انعطاف کم و تروما (آسیب شدید) باشد. دلیل این دسته از آسیبها با حذف دلایل دیگر تشخیص داده میشود و اغلب خود محدود شونده (سلف لیمیتینگ) هستند.
اسپوندیلوزیس و اسپوندیلولیستزیا
مورد اول به مشکل در حلقه استخوانی ستون فقرات یا مهره گفته میشود و مورد دوم لیزخوردگی یک مهره نسبت به مهرههای دیگر است. این مشکلها اغلب در ورزشکارانی که چرخش و هایپراکستنشن (خم شدن به عقب) انجام میدهند، رخ داده و با کشیدگی اشتباه گرفته میشوند.
فتق دیسک (بیرونزدگی دیسک)
اگرچه در ورزشکاران جوان رایج نیست اما فشار زیاد بر ستون فقرات میتواند باعث پارگی آنولوس (غشاء خارجی) دیسک بین مهرهای و خارج شدن هستهی داخلی دیسک و بیرونزدگی آن شود که منجر به فشار اضافی بر نخاع و یا ریشههای عصبی خواهد شد. اغلب علائم نورولوژیکی، مانند: دردی که به باسن و پاها کشیده میشود و اغلب درد عصب سیاتیک نامیده می شود و با بیحسی یا گزگز پاها و ضعف همراه خواهد شد.
ورزشکاران مسن ممکن است به هرکدام از موارد بالا مبتلا شوند اما احتمال ابتلای آنها به بیماریهای دژنراتیو ستون فقرات، فتق دیسک مزمن و درد مکانیکی (حرکتی)، به دلیل مشکلات وزنی، بیشتر خواهد بود.
وقتی برای درمان دیسک کمر برنامهریزی میکنید، هدف اصلی باید بازیابی کارکرد عادی ستون فقرات و بازگشت ایمن و مستقل (بدون کمک) به فعالیت با استفاده از توانبخشی باشد.
ورزشکاران چگونه میتوانند از کمردرد و آسیبهای کمری جلوگیری کنند؟
گرم کردن و حرکات کششی
یکی از دلایل رایج آسیبها در ورزشکاران، گرم نکردن است. وقتی که جریان خون در مفاصل، عضلات و رباطها به دلیل عدم تحرک، کافی نباشد، خشک هستند و انعطافپذیری کمی دارند و مستعد پارهشدن خواهند بود. قبل از ورزش کردن و ورود به بازی، کمی حرکات کششی انجام دهید و بدنتان را گرم کنید (حرکات کششی باید ملایم باشند و نباید با زیادهروی باعث آسیب شوید)؛ با گرم کردن، احتمال آسیبهای کمری به میزان چشمگیری کاهش مییابد.
ورزشهای تقویت مرکز بدن
عضلات اطراف ستون فقرات عامل اصلی حفظ شما در برابر آسیبهای کمر هستند. وقتی که این عضلات قوی و منعطف باشند، به عنوان ضربهگیر در زمان وارد شدن فشار عمل میکنند و احتمال آسیب رسیدن به کمر را به حداقل میرسانند. حتماً در تمارین حرکاتی را بگنجانید که باعث تقویت این عضلات مرکزی میشوند. برای اینکه بدانید چه ورزشهایی بهتر هستند، از پزشک یا فیزیوتراپیست خود کمک بگیرید.
تغییر
اگر فقط یک ورزش یا حرکت خاص انجام میدهید و این کار را مداوم تکرار میکنید، احتمال ابتلا به اختلال آسیبهای حرکتی مکرر (RMD) در شما بالا میرود، که به آسیب به گروهی از عضلات به دلیل استفادهی بیش از حد گفته میشود (آرنج تنیسبازان (تنیس البو) و تاندونیت (التهاب تاندون) مثالهای در این زمینه هستند). کمرتان هم میتواند در صورت قرار گرفتن در معرض فشار مکرر به این آسیبها مبتلا شود. بهترین راه برای جلوگیری از این مشکل تغییر فعالیت است. ورزشها و حرکات دیگری را، نه فقط به صورت حرفهای بلکه تفریحی، انجام دهید تا حرکت بدنتان را تغییر داده و تعادل بیشتری در عضلاتتان ایجاد کنید.
استفاده از تجهیزات مناسب
از هرگونه تجهیزاتی که ورزش شما لازم دارد استفاده کنید. ورزشهای تماسی مانند فوتبال و هاکی را بدون استفاده از کلاه محافظهای مناسب انجام ندهید. استفاده از این تجهیزات برای محافظت از بدنتان و کاهش خطر آسیبها است.
انتخاب سبک زندگی سالم
برخی از عادات سالم مانند رژیم غذایی متعادل، خواب کافی و هیدراته ماندن میتوانند نقش چشمگیری در محافظت از شما در برابر آسیبهای کمری ورزشی داشته باشند. عضلات و بافتهای بدنتان نیازمند مواد مغذی هستند و با هیدراته ماندن، انعطافپذیر خواهند بود و در زمان خواب خودشان را ترمیم خواهند کرد. سبک زندگی سالم و متعادلی داشته باشید تا احتمال آسیب در شما کم شود.
البته تمامی ورزشها با خطراتی همراه هستند و پیروی از اصولی که ذکر شد خطر را کاملاً برطرف نخواهد کرد، اما احتمال خطر را به میزان چشمگیری کاهش خواهد داد و کمک خواهد کرد تا ورزشکار قویتر و بهتری باشید. اگر کمرتان آسیب دید، پزشکان با تشخیص آسیب با کمک معاینات فیزیکی، تصویربرداری اشعهی ایکس، نوار عصب و عضله و … و درمان مشکل با فیزیوتراپی، دارو، آمپول و جراحی(در صورت شدید بودن آسیب کمر)، به شما کمک خواهند کرد؛ پس اگر کمردرد دارید به پزشک مراجعه کنید و از دستورات وی پیروی کنید.




نظرتان را برای ما بنویسید. اگر هم در خصوص موضوعی سوال دارید، چنانچه اطلاعات کافی در مورد آن داشته باشیم در طی 48 ساعت (سعی می کنیم) پاسخ خواهیم داد.