این موضوع که استفاده از داروهای قوی بهطور منظم و مرتب برای یک بدنساز در کلاس جهانی لازم است، غیر قابل انکار است. اگرچه استروئیدها بسیار رایج و متداول هستند و در خصوص مضرات آن برای بدن، بحثهای زیادی وجود دارد، برخی داروهای دیگر از جمله انسولین، HGH و داروهای دیورتیک (ادرار آور) منجر به بروز مسائل و مشکلات جدی نظیر از بین رفتن عضلات، نارسایی اندام، بیماری قلبی عروقی و حتی مرگ برای بدنسازان میشوند.
استفاده از استروئیدهای آنابولیک در اوایل دههی 60، زمانی که بدنسازان پی بردند که این استروئیدها میتوانند عضلات آنها را بزرگتر و حجیمتر کنند، رواج بیشتری پیدا کرد. بااینحال، حتی در رابطه با استروئیدها، اکثر مطالعات، ارتباط مصرف بلند مدت استروئید را با خطر بالاتر بیماریهای قلبی عروقی و کارکرد نامنظم قلب اثبات کردهاند.
این سخن که برخی از بدنسازان حرفهای به علل طبیعی قبل از ۳۵ سالگی مردهاند، گزافه نیست. با اینحال، حتی افرادی که زنده ماندهاند و در دههی ششم زندگی خود یا بالاتر هستند، دچار مشکلات جدی سلامتی هستند. با این حال در این مطلب اسامی بدنسازان مشهوری که در سن جوان از میان ما رفته اند، با توضیح علت مرگ، ارائه شده است.
بیتالله عباسپور (مرگ در سن 35 سالگی)
بیتالله عباسپور معروف به بیتو ورزشکار و مربی در رشته پرورش اندام بود. عباسپور در ۲ سالگی به همراه خانوادهاش از بیجار به ماهدشت کرج مهاجرت کرد. نخست ورزش فوتبال را در سطح آموزشگاهی دنبال میکرد و در کنار آن به ورزش یوگا نیز میپرداخت. اما به دلیل آسیب دیدگی در رقابتهای فوتبال مدتی با وزنه سعی به قدرتمند کردن بدن خود کرد. در سال ۱۳۷۴ به پیشنهاد عمویش به باشگاه بدنسازی رفت که از همان روز اول به خاطر داشتن بدنی ورزیده و عضلانی مورد توجه مربی باشگاه قرار گرفت.
او برای نخستین بار در سال ۲۰۱۳ میلادی با نام کشور ایران وارد مسابقات مستر المپیا شد. بیتو که مدتها به دلیل بیماری التهاب رگ در بیمارستان آتیه بستری بود در ساعت ۲۳:۱۵ شامگاه سهشنبه ۳ شهریور ۱۳۹۴ بر اثر این عارضه درگذشت.
اسحاق قویدل (مرگ در سن 34 سالگی)
اسحاق قویدل قهرمان مازندرانی پرورش اندام ایران و جهان که عناوین زیادی را در مسابقات داخلی و بینالمللی در دسته سنگین وزن به نام خود کرده بود، در اثر بیماری سرطان چشم از جهان فرو بست.
قویدل بدنساز ساکن تورنتو کانادا و دارای مدرک کارشناسی تربیت بدنی بود. او از سال ۸۵ کار پرورش اندام را شروع کرده و چندین دوره در مسابقات فدراسیون جهانی بدنسازی و تناسباندام شرکت کرده و عناوین ملی و بینالمللیِ مختلفی را کسب کرد.
وی قهرمان پرورش اندام در سال های ۱۳۸۶، ۱۳۸۹، ۱۳۹۱ و ۱۳۹۳ و تنها سنگینوزنی بود که چهار سال متوالی مدال طلای این رشته را در کشور کسب کرد. قویدل از سال ۲۰۱۲ عضو رسمی تیم ملی بود و از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۶ به ترتیب ۴ نقره و طلای جهان را کسب کرد.
او در سال ۲۰۱۶ توانست با به نمایش گذاشتن بدنی بینقص و قهرمانی مستر المپیا در کویت و قهرمانی در اورال کارت حرفه ای خود را دریافت کند. قویدل در سال ۲۰۱۸، به عنوان اولین سنگینوزن حرفه ای تاریخ پرورش اندام ایران در مسابقات جهانی تورنتو کانادا حضور یافت و این افتخارات برای او سبب شد تا به «کوه عضله» در ایران شهرت یابد.
اما از سال ۱۳۹۷ و به واسطه استفاده از داروهای غیرمجاز مبتلا به سرطان سارکوم شد و بعد از ۳ سال مبارزه با این بیماری در اسفند سال1400 در تورنتو کانادا و در سن ۳۴ سالگی دارفانی را وداع گفت.
مایک ماتارازو (مرگ در سن 48 سالگی)
مایک ماتارازو یکی از مشهورترین بدنسازان تاریخ است که عمدهی شهرت او به خاطر عضلات بازو و ساق پای تحسینبرانگیزش بود. مایک در بوستون، ماساچوست متولد و بزرگ شد. همانند بسیاری از همنسلهای خود، با الهام و الگو گرفتن از راکی بالبوآ، مایک تصمیم گرفت تا شانس خود را در بوکس امتحان کند. او عنوان نخست را در سن 24 سالگی کسب کرد. او قهرمان سبک وزن- سنگین وزن دستکش طلایی ماساچوست در 1985 شد.
مایک هفت بار در مسابقات مستر المپیا از 1991 تا 2001 شرکت کرد، اگرچه بهترین جایگاه او، ردهی نهمی در 1998 بود. او در 8 دسامبر 2004 به دلیل عمل جراحی قلب باز، بازنشسته شد. سه سال بعد در 8 نوامبر 2007، دچار حملهی قلبی شد. درنهایت، در 16 آگوست 2014، در بیمارستان استنفورد پائولو آلتو، هنگانی که در صف انتظار پیوند قلب بود فوت کرد.
جو لیندر (مرگ در 30 سالگی)
جولیندر بدنساز ۳٠ آلمانی که به دلیل فعالیتهایش در فضای مجازی و رقص فیبر عضلات سینهاش به یک بدنساز مشهور با ۸.۵ میلیون فالوور تبدیل شده بود، در سن ۳۰ سالگی درگذشت.
جولیندر بر اثر آنوریسم مغزی (برآمدگی در رگ خونی مغز) درگذشت. ایماپه یکی از دوستان نزدیکش گفت علت مرگ وی قطعا مصرف استرویید نبوده و این اتفاق یعنی آنوریسم مغزی میتواند برای هر فرد عادی هم رخ دهد.
دالاس مک کارور (مرگ در سن 26 سالگی)
دالاس مک کارور، دوران حرفهی شدن خود را در سن پایین شروع کرد. او پنج بار در رقابتهای IFBB بین 2012 و 2015 شرکت کرد و سه بار برنده شد. همچنین در رقابت مستر المپیای 2016، در جایگاه هشتم قرار گرفت. در مارس 2017، دالاس در هنگام فیگورگیری در آرنولد کلاسیک استرالیا، از حال رفت. او بعداً توضیح داد که دچار عفونت تنفسی فوقانی بوده و این عفونت به برونشیت یا نایژهها پیشرفت کرده و باعث شده تا نتواند نفس بکشد.
در 22 آگوست 2017، دالاس در کف خانهی خود درحالیکه غذا اطرافش ریخته بود، پیدا شد. در ساعت 1:03 صبح مرده بود. در کالبد شکافی، کبد و کلیهی متورم، نفرواسکلروزیس (سفت شدگی کلیه)، ریههای سنگین و کارسینومای تیروئید پاپیلاری، مشاهده شد.
درست چند ساعت قبل از مرگ، ویدئویی از پرس سینه با دمبلهای 160 پوندی در صفحهی اینستاگرام خود قرار داده بود. مرگ او غمانگیز بود، ولی منجر به آشکار شدن سابقهی سوءمصرف استروئید شد.
آندریاس مونزر (مرگ در سن 31 سالگی)
آندریاس مونزر، بدنساز حرفهای اتریشی بود که عمدهی شهرت او به خاطر فیزیک کاملاً عضلانیاش بود. دوران حرفهی بدنسازی او در سال 1986، در مسابقات قهرمانی آماتور اروپا شروع شد. او با پیروزی خود در بازیهای جهانی آماتور 1989 IFBB بهطور حرفهای کار خود را شروع کرد و چندین بار در رقابتهای مختلف ازجمله مستر المپیا و آرنولد کلاسیک شرکت کرد.
در 12 مارس 1996، دچار خونریزی داخلی در ناحیه شکم شد. وقتیکه خونریزی توسط پزشکان متوقف شد، کلیه ها و کبد او از کار افتاد. در صبح 14 مارس 1996، دنیای بدنسازی باخبر شوکه کنندهی مرگ آندریاس از خواب بیدار شدند.
بدنسازی، به دلیل سوءمصرف استروئیدهای آنابولیک و خطرات آن، با انتقادات زیادی روبرو شدهاند. چه میزان استروئید برای بدن خطرناک است؟ سؤال مجدداً مطرح شده است. این موضوع کاملاً مشخص است که داروهای بدنسازی عامل مرگ آندرسا بودند، ولی آیا این کل ماجرا است؟
آنتونی دارزو (مرگ در سن 44 سالگی)
آنتونی فارغالتحصیل دانشگاه بوستون بود و سابقهی فعالیت بهعنوان مربی شخصی به مدت یک دهه داشت. او در 1997 قهرمان نیوانگلند شد و در مسابقات NPC نشنال در چندین رقابت در بین 10نفر اول قرار گرفت و درعین حال در زمینهی پاورلیفتینگ نیز رقابت میکرد. در 1997، هنگام تمرین برای مسابقات NPC دچار پارگی عضلات سه سر بازو شد و مجبور به انجام عمل جراحی برای اتصال مجدد آن به آرنج خود شد. در واقع این عمل باعث شد تا دو سال عقب بیفتد ولی در نهایت به بدنسازی بازگشت. پزشکان در 2002، بیماری قلبی مادرزادی را در او تشخیص دادند.
او در اتاق هتل خود در پترزبورگ، زمانی که منتظر رقابت در مسترز نشنالز بود، در میدان ایستگاه شراتون دچار کلاپس شد. کالبدشناسی نشان داد که دارزو به دلیل کاردیومیوپاتی، بر طبق گزارش دفتر پزشکی، فوت شده است.
ناصر السنباطی (مرگ در 47 سالگی)
ناصر السنباطی در 15 اکتبر 1965 متولد شد و از دانشگاه آگزبورگ آلمان فارغالتحصیل شد. پدرش مصری و مادرش اهل یوگسلاوی بود. او قدرتمند و دارای ژنتیک نابی بود به طوری که در سن 17 سالگی 85 کیلو پرس سینه میزد. ناصر، بدنسازی را در 1983 شروع کرد. اولین حضور او در رقابتهای مستر المپیا، در 1994 بود که در ردهی هفتم قرار گرفت.
او 10 بار پیاپی در مسابقات مستر المپیا واجد شرایط بود و 9 بار در این رقابتها شرکت کرد. بهترین جایگاه او در این رقابتها، مربوط به سال 1997 بود که رتبهی دوم را پس از دوریان یتس دریافت کرد. ناصر اغلب به مستر المپیای بی تاجوتخت معروف بود زیرا بسیاری بر این باورند که ناصر باید رقابت را برنده میشد. بزرگترین پیروزی او، قهرمانی در آرنولد کلاسیک 1999 در اوهایو آمریکا بود.
او در ناحیهی شانهی خود از عفونت استافیلوکوک رنج میبرد که به قیمت مرگش تمام شد. او به مدتزمان طولانی در بیمارستان بستری بود و چندین عمل را انجام داد. ناصر به پیوند قلب نیاز داشت، ولی شرایط لازم بهعنوان متقاضی دریافت را پیدا نکرد و بنابراین تصمیم گرفت تا روزهای پایانی عمر خود را در کنار خانوادهاش در مصر طی کند. او در هنگام خواب به دلیل نارسایی قلب و کلیه فوت شد.
گرک کواکس (مرگ در سن 44 سالگی)
گرک کواکس بدنساز کانادایی بود که در آبشار نیاگارا، آنتاریو متولد و بزرگ شد و در مقایسه با بیشتر بدنسازان حرفهای، در زمان سریعتری به موفقیت رسید. با قد حدود 195 با وزن عضلهی 181 کیلوگرمی، او بدنسازی با اندازهی بزرگ بود. گریگوری دارای دور بازی 27 اینچ در اوایل حرفهی خود بود. بالاترین جایگاه بدنسازی حرفهای او، رتبهی 13 در آرنولد کلاسیک 2004 بود. کواکس، در 22 نوامبر 2013، در نیمهشب، در آپارتمان خود در میسیساگا در انتاریو، به دلیل نارسایی قلبی از دنیا رفت.
دنیل سکارسی (مرگ در سن 33 سالگی)
دنیل سکارسی در 17 فوریه 1989 در لیوورنو، توسکانی متولد شد. او از سنین پایین علاقهمند به دنیای بدنسازی شد. دنیل، در سن 26 سالگی بهطور حرفهای کار خود را آغاز کرد و جواز حضور در مستر المپیا در مسابقات جایزه بزرگ اسپانیا 2006 را کسب کرد. دنیل، علاوه بر اینکه بدنساز برتر اروپا بود، دارندهی رکورد گینس بهعنوان مردی با بزرگترین دور بازو در جهان (55 سانتیمتر/21.65 اینچ) و سنگینترین بدنساز مرد بود. او در 2011 به اتهام بازاریابی استروئیدهای غیرقانونی دستگیر شد و مدتی کوتاه نیز در بازداشت خانگی بود.
این شایعه وجود داشت که دنیل از بیماری قلبی رنج میبرده است که باعث حملهی قلبی در او شد. او در 4 سپتامبر 2013، دچار از حال رفتگی (کلاپس) و ضربهی مغزی شد. مادرش جسد او را که روز یکشنبه از سفر فنلاند، پس از شرکت در مسابقات ورزشی بازگشته بود، پیدا کرد.
لوک ساندو در سن 30 سالگی درگذشت
بدنساز حرفهای IFBB لوک ساندو بهطور غمانگیزی جان خود را از دست داد. لوک ساندو، بدنساز حرفهای، این هفته در سن 30 سالگی مرد. بر طبق گزارش ران هریس، سردبیر آنلاین مجلهی رشد عضلانی (Muscular Development)، جسد ساندو، که اهل بریتانیا بود، در خانهاش توسط حریف تمرینی و دوستش جیمز هولینگشد و دوست دخترش پیدا شد.
نه علت مرگ و نه تاریخ دقیق مرگش، فاش نشد. هریس از هواداران خواست تا از گمانه زنی در مورد شرایط سلامتی، بیماری و یا هر چیز شبیه آن، بپرهیزند. اکنون، شواهدی در خصوص اینکه مرگ او مربوط به سبک زندگی بدنسازی یا امثال آن بوده باشد وجود ندارد. درواقع نشانههایی وجود ندارد که نشان دهد این موارد در مرگ او نقش داشتهاند. هریس گفت که در اسرع وقت، گزارش به روز رسانی شده و دقیق، منتشر خواهد شد.
ساندو در کریست چرچ، در جنوب انگلیس، متولد و بزرگ شد. او رشتهی بیولوژی انسانی و تصویر سازی را در دانشگاه قبل از تغییر رشته به موسیقی و فناوری، تحصیل کرد. در یک مصاحبه، او گفت که به مدت چندین سال قبل از تبدیلشدن به بدنساز حرفهای و شروع کسب و کار مربگیری، طبل مینواخته است.
ساندو، بدنساز حرفهای فدراسیون بین المللی بدنسازی و تناسباندام (IFBB) بود. اولین رقابت بدنسازی او، به صورت آماتور در 2012 در سن 23 سالگی بود. او رتبهی دوم را در فینال UKBFF در همان سال کسب کرد.
در 2015، ساندو، ششمین رقابت در بخش فوق سنگین را بر طبق بیوگرافی خود در وب سایتش انجام داد. او به یک بدنساز حرفهای تبدیل شد و کارت حرفهای IFBB را در اکتبر 2016 زمانی که عنوان قهرمانی سنگینوزن و بریتانیا را کسب کرد، دریافت کرد. بر طبق یک مصاحبه، ساندو، یک دختر و یک پسر داشت و گفت که بزرگترین دستاوردی که به آن افتخار میکند این است: پدر بودن و قهرمانی در فینال بریتانیا و کسب مدرک حرفهای.
ساندو به خاطر ویدئوهایش در یوتیوب و مقالات منتشر شده در مجلهی Muscular Development معروف شد. در طی اپیزود لوک و جیمز در شش می، ویدئویی که در آن هواداران سوالاتی را از ساندو و هولینگشد میپرسیدند، ساندو غایب بود. این ویدئو در صفحه فیسبوک ساندو به صورت زنده پخش شد.
6 مورد از ناراحتکنندهترین مرگها در تاریخ بدنسازی
7- مایک منتزر
مایک منتزر در پنسیلوانیا به دنیا آمد، بدنسازی را از 11 سالگی شروع کرد. او قبل از تبدیل شدن به حرفهای در سال 1979 در چندین مسابقه بدنسازی آماتور برنده شد، از جمله عنوان مستر آمریکا در سال 1976 و بخش سنگین وزن IFBB Mr. Universe در سال 1978. در اواخر سال 1979، او در کلاس سنگین وزن مستر المپیا قهرمان شد، اما در مجموع به فرانک زین باخت. در مستر المپیا در سال 1980 او با بویر کو پس از آرنولد شوارتزنگر، کریس دیکرسون و فرانک زین چهارم شد.
منتزر در سن 29 سالگی بازنشسته شد. او معتقد بود که نتایج مسابقه به نفع آرنولد شوارتزنگر از پیش تعیین شده بود و این نظر را در طول زندگی خود داشت. مایک منتزر در سن 49 سالگی درگذشت؛ علت مرگ مایک منتزر به دلیل عوارض قلبی بود. جسد او در حالی در آپارتمانش توسط برادرش ری منتزر پیدا شد که در آن زمان تحت دیالیز بود.
6- چادبرادرز
چاد برادرز در 31 اکتبر 2011، یک ساعت پس از دستگیر شدن توسط پلیس، فوت شد. افسران پلیس میگویند که او در حال ورزش روی تردمیل بود و دمبلها را در سالن پرت کرده و کشوهای کابینت را درآورد. افسران خاطرنشان کردند که مجبور بودند از سه شوک الکتریکی، دو دست بند و یک باتوم برای تسلیم کارگر ساختمانی 106 کیلو و با قد 185, بودند. استروئیدها در سیستم چاد پیدا شدند و علت رسمی مرگ او، دلیریوم یا روان آشفتگی، بیماری ناشی از مصرف استروئیدها، بود.
5- گرگ پلیت
سانحهی فیلمبرداری راهآهن روز شنبه در بربنک که منجر به کشته شدن مربی تناسباندام گرگ پلیت شد، تلاشی برای فیلمبرداری بدون مجوز و یا تأییدیه از شرکت راهآهن بود. سخنگوی پلیس بربنک گفت درصورتیکه شما بیرون باشید، ما نیازمند مجوز فیلمبرداری هستیم، ولی هیچ مجوزی وجود نداشت. مربی تناسباندام و ستارهی واقعی در 37 سالگی مرد.
4- آمدرس مونزر
افرادی که او را میشناختند، او را بهعنوان فردی مشتاق و علاقهمند و بدنساز برتر توصیف میکنند. ولی این اشتیاق و علاقه دارای یک بعد منفی بود. این بدین معنی است که مونزر، مصرفکننده و سوءمصرف کنندهی استروئیدهای مختلف در طول حرفهی کاری خود بود. در 31 سالگی، در آخرین مرحله از حرفهی خود قبل از مرگ، گفته شد که مونزر، کمترین درصد چربی بدن را در جهان داشت.
در 1996، او پس از درد شدید در ناحیهی شکم به مدت چند ماه بستری شد. استروئیدها، آسیب خود را وارد کرده بودند و معدهی او شروع به خونریزی کرد. پزشکان تلاش کردند تا خونریزی را متوقف کنند، ولی قادر به انجام این کار نشدند. اندکی بعد، مونزر، پس از نارسایی کبد و کلیهها از دنیا رفت.
3- عزیز شاورشیان”zyzz”
عزیر شاورشیان استرالیایی 22 ساله در تایلند فوت شد. پسر خوشهیکل عرصهی بدنسازی آماتور سیدنی، پس از نارسایی قلبی در بانکوک، درگذشت. او که متولد روسیه بود و نام مستعارش zyzz بود، در حالت بیهوشی در سونا پیدا شد و در سن 22 سالگی فوت شد. zyzz در مسابقات بدنسازی رقابت نکرده بود، ولی با ده ها هزار هوادار فیسبوک که عضلاتش را تحسین میکردند و چشمانداز”ایجاد بدن زیبا” که رواج داده بود را پذیرفته بودند، شهرت زیادی پیدا کرد.
2- الی کانی
نوجوانانی که استروئید مصرف میکنند، بهطور تراژیک بدنسازی را پس از چندین بار حملهی قلبی و سکته، ادامه میدهند. برخی از افراد هرگز استروئید مصرف نمیکنند، اگرچه اثرات جانبی کوتاهمدت استروئیدهای آنابولیک معمولاً وقت و برگشتپذیر است، بااینحال برخی از افراد دارای بیماریها و شرایط زمینهای هستند و هرگز نباید از داروهای بهبوددهندهی عملکرد استفاده کنند. الی کانی 5 فوت، 2 اینچ، یکی از این افراد است که باید در برابر وسوسهی استروئیدها مقاومت میکرد. او چندین بار تا 20 سالگی دچار حملهی قلبی و سکته شد او نتوانست تولد 21 سالگی خود را جشن بگیرد.
1-استیو میشالیک
شدت، کلمهی کلیدی برای توصیف رژیم بدنسازی استیو میشالیک است. اصطلاح مرگ هیچ بهانهای نمیشناسد در خصوص او صدق میکند. در 24 می 2012، استیو میشالیک در سن 63 سالگی مرد، و جسد او توسط دوست دخترش در خانه، به دلیل خودکشی به ضرب گلوله، پیدا شد. قهرمان مسابقات مستر آمریکا، استیو میشالیک، نگاه بدنسازان امروزی را تغییر داده است. او به تأسیس بنیاد ورزشی، کمک کرد.
تهیه و ترجمه: elmevarzesh.com
منابع: physicalculturestudy + fitnessvolt + heavy












موضوع اینه همه دوست دارن یا شبه قهرمان بشن ولی قهرمانی چنتا عامل داره که اولیش ژنتیک بعد زمان بعد اصول تغذیه درست و در اخر اگه احتیاج با استروید داشتن باید بزنن اونم به صورت خیلی کوتاه مدت
تمام کسانی که تو ایران بدنسازی میرن کار بس اشتباهی میکنن
برای ساخت عضله اولین چیزی که لازمه داشتن قدرت زیاده
شما وقتی قدرت نداشته باشی هرچقدر هم مکمل بخوری و استروئید بزنی هیچی نمیشی
اولین قدم اینه که تمام عاشقان رشته ی بدنسازی به مدت حداقل یکسال پاورلیفتینگ کار بکنن
تمااام عضلات رو به صورت قدرتی تمرین بدن و زمانیکه به قدرت پاور رسیدن مثل برادران فاطمی و قرائی
اون موقع برن بدنسازی به سرعت پیشرفت میکنن
حداقل اینکه زیر وزنه های سنگین نمیگوزن
چیزی که تو تمام بدنسازهای ایرانی میشه دید که پرس زینه نهایت دوتا 40 کیلو میزنن اونم با 5 سال سابقه تمرین
علت اینکه خارجیا سریع پیشرفت میکنن بخاطر همینه که حرکات پاور رو کار میکنن
در کل طرف استروئید نرید به تغذیه ی درست در ماه میتونید 800 تا 1200 گرم وزن اضافه کنید و در نهایت بعد از یکسال حداقل 12 کیلو حجم و وزن خالص دارید که وقتی ورزش رو به هر دلیلی رها کنید بادتون میخوابه
متاسفانه سیستم حکومتی کشور ما با مردم خصوصن قشر جوان دشمنی خونی دارد! و به هیچ عنوان حاظر نیست طرحی برای سلامتی این گروه کثیر جامعه ارائه دهد.
بقول دوستمان وزارت ورزش دشمن اصلی سلامتی و وزارت آموزش و پرورش دشمن خونی و قسم خورده سواد و آگاهی هستند!
اصلا میشه استروئید زد یا ن
به ریسکش نمیارزه، مگر ورزشکارانی که ورزش حرفهای براشون اولویت هست
پودر وی،کازئین،آمینو اسیها،کراتین…
چطورن؟
اصولی طبق دستور مصرفش بخوری
خوبه
یا کلا
فاتحه
سلام، پودرها جزو مکملهای غذایی به حساب میان، استاندارد باشه مشکلی نداره
در كشورهاي خارجي نميدانم اما همين را ميدانم كه در ايران معلمين ورزش در دوره ابتدائي به دانش آموزان بارفيكس ياد نميدن تا بدنشون از همون بدو كودكي ورزيده و عضله دار بشه، در دوره دبيرستان تمام بخشهاي بدن را تشريح ميكنند الا آناتومي و شناخت آسيبهاي زانو.. در نتيجه جوان غافل، به طمع عضلاني شدن به نيروزا متوسل ميشه كه توسط باشگاههاي ورزشي در اختيار او قرار ميگيره. جوان غافل، به طمع پول و شهرت سراغ فوتبال و كشتي ميره و زانوهايش دچار پارگي ميشه.. خوشبختانه اينترنت اومد و چشم و گوش جوانان رو باز كرد والا حالاحالاها اين جوانان بخت برگشته قرباني عداوت دو نهاد ” آموزشي” و “ورزشي” اين دو دشمن قسم خورده سلامتي ميشدند.
ریچ پیانا از قلم افتاد
خیلی مطلب جالب و در عین حال ناراحت کننده ای بود
مرسی واقعا