در دوران جنینی ،استخوان کتف مجاور استخوان های گردن قرار دارد.با رشد جنین ، به طرف مهره های پشتی می آید.در موارد نادری، این عمل صورت نمی گیرد و استخوان کتف در بالا یعنی مجاور مهره های پایینی گردن و مهره های بالای پشت باقی می ماند .این امر موجب ایجاد ناهنجاری (تغییر شکل بالا بودن استخوان کتف) می شود.

High-scapula-1-elmevarzesh

در ۲ درصد از موارد استخوان کتف به وسیله یک نوار لیفی ،غضروفی و یا استخوانی به نام نوار شانه ای –مهره ای ( (omo vertebral band به ستون مهره های گردنی متصل است. این ناهنجاری مادرزادی غیر شایع و در اکثر موارد یکطرفه است. در برخی از خانواده ها به صورت ارثی دیده میشود. در زنان ۳ برابر مردان رخ میدهد و ممکن است با ناهنجاری دیگری نظیر دوشاخه بودن مهره های گردنی ، کوتاه بودن استخوان بازوی همان طرف و به ندرت ناهنجاری کلیوی همراه باشد.

علائم این ناهنجاری عبارت است از:

  • غیر قرینه بودن شانه ها که از پشت بهتر مشهود است. معمولا" در طرف چپ دیده میشود و کمتر دو طرفه است.
  • گردن پر و کوتاه است
  • کتف بالا قرار می گیرد.
  • گاهی خار استخوان کتف (به علت چرخش شانه ) در زیر الیاف عضله ذوزنقه ای لمس میشود.
  • حرکت دور کردن شانه در بسیاری از افراد محدود میشود.
  • ممکن است این ضایعه با ناهنجاری مادرزادی ستون مهره های گردن و دنده های بالای همراه باشد.

تشخیص :

اگر استخوان کتف یک سمت بالاتر از سمت دیگر باشد ،علامت خوبی برایی تشخیص است.در مواردی که ضایعه خفیف باشد ، حرکات اصلاحی م یتواند مفید واقع شود. این حرکات عبارتند از:

  • کشش عضلات کوتاه شده، از جمله عضلله بالا برنده کتف و فیبرهای فوقانی عضله ذوزنقه ای
  • تقویت عضلات پایین برنده کتف

تقویت این عضلات باید با اعمال قدرت صورت پذیرد.

اصلاح در موارد متوسط و شدید

در این گونه موارد ،اصلاح از طریق عمل جراحی لازم است.

منبع:

کتاب حرکات اصلاح دکتر یحیی سخنگویی