آسیب آرنج تنیس بازان

آسیب آرنج تنیس بازان : عبارت‌ است‌ از التهاب‌ و درد قسمت خارجی آرنج‌. این بیماری عضلات‌،تاندون ها و اپی کندیل ها‌ (یک‌ برجستگی‌ استخوانی‌ در سطح‌ خارجی‌ آرنج‌ که‌ در آنجا عضلات‌ ساعد به‌ استخوان‌ بازو می‌چسبند) آرنج‌ را درگیر می‌کند.بیشتر بزرگسالان بالای سی سال که به ورزش تنیس به صورت مداوم می پردازند، مکانیک ها، نجارها  مبتلا می شوند.

علایم بیماری

درد و حساسیت به لمس در اپی‌کوندیل، مشت ضعیف و درد هنگام مشت کردن، درد در هنگام حرکات پیچشی دست یا بازو مثلاً حین استفاده از پیچ‌گوشتی یا بازی تنیس . در رادیوگرافی نکته خاصی مشهود نیست .

علل‌

پارگی نسبی تاندون‌ يا كشيده‌ شدن‌ تاندون‌ روی استخوان‌ به‌ علت ‌: استرس‌ مكرر مزمن‌ بر بافت‌هايی كه‌ عضلات‌ ساعد را به‌ ناحيه‌ آرنج‌ وصل‌ می كنند.كشيدگی ناگهانی ساعد.

عوامل تشديد كننده بيماری

شغل‌هايی كه‌ مستلزم‌ حركات‌ شديد يا مكرر ساعد باشند مثل‌ مكانيكی يا درودگری شركت‌ در ورزش‌هايی كه‌ مستلزم‌ حركات‌ شديد يا مكرر ساعد باشند مثل‌ تنيس‌ وضعيت‌ فيزيكی نامناسب‌

‌پيشگيری‌

تا وقتی كه‌ در شرايط‌ عالی قرار بگيريد یعنی اثری از درد احساس نشود، ورزش‌هايی مثل‌ تنيس‌ را به‌ مدت‌ طولانی انجام‌ ندهيد.راكت‌های تنيس‌ می توانند آرنج‌ تنيس‌بازان‌ را بدتر كنند. انتخاب‌ اندازه‌ يا نوع‌ متفاوت‌ ( بزرگ‌تر ، قابل‌ انعطاف‌تر ، دسته‌ بزرگتر ) ممكن‌ است‌ كمک كننده‌ باشد.اگر به‌ تازگی يادگيری تنيس‌ را آغاز كرده‌ايد، از فرد متخصص‌ كمک بگيريد. روش‌ و وضعيت‌ قرارگيری در پيشگيری از آسيب‌ها مهم‌ هستند.برای افزايش‌ تدريجی قدرت‌ خود، از تمرينات‌ وضعيت‌ دهنده‌ ساعد استفاده‌ كنيد.قبل‌ از شركت‌ در ورزش‌ها به‌ ويژه‌ رقابت‌ها، به‌ آهستگی و به‌طور كامل‌ خود را گرم‌ كنيد.
عواقب‌ مورد انتظار

معمولاً قابل‌علاج‌ است‌ اما درمان‌ ممكن‌ است‌ 6-3 ماه‌ زمان‌ ببرد.

عوارض‌ احتمالی‌

پارگی كامل‌ رباط‌ كه‌ برای ترميم‌ نيازمند جراحی است

درمان

برای بیماران کمپرس گرم یا سرد موضعی، فیزیوتراپی، محدود کردن و آویزان کردن دست مبتلا به مدت سه تا هشت هفته بسته به شدت درگیری و کاهش فعالیت حداقل برای مدت یک ماه تجویز می‌شود . استفاده از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی ( مانند بروفن، ناپروکسن و غیره ) و تزریق موضعی کورتون یا بی حس کننده در محل درگیر از سایر روش های درمانی و مداخله ای هستند . جراحی در موارد نادری مانند از بین رفتن کامل رباط لازم می‌شود

اصول‌ كلی‌

آزمون ‌های تشخيصی معمولاً لازم‌ نيستند .راديوگرافی معمولاً هميشه‌ منفی است.برای تسكين‌ درد از گرما يا يخ‌ استفاده‌ كنيد. از پوشش‌های مرطوب‌ و گرم‌، لامپ‌ گرمادهنده‌ ، كمپرس‌ سرد يا كيسه‌ يخ‌ (هر كدام‌ مؤثرتر به‌ نظر برسد) استفاده‌ كنيد.ممكن‌ است‌ درمان‌های ديامتری، فراصوت‌ يا ماساژ دريافت‌ كنيد اين‌ موارد به‌ تسكين‌ سريع‌تر علايم‌ و بهبودی كمک می كند.

فاز اول درمان

کاهش التهاب و درد ، تسریع بهبودی بافت و به تعویق انداختن آتروفی عضله می باشد. در طی مرحله حاد آسیب خود ، اعم آرنج از داخلی و یا خارجی، پیروی از اصل  الزامی است (RICE)

فاز دوم درمان

انعطاف پذیری، قدرت ، استقامت، فعالیت های کاربردی را افزایش دهید.

فاز سوم

با خم کردن آرنج و حمایت مچ تمرینات زیر را انجام دهید.

ماساژ درمانی‌

ممكن‌ است‌ مجبور باشيد براي‌ بی حركت‌ كردن‌ آرنج‌ از يک اسپلينت‌ ساعد استفاده‌ كنيد. در زمان‌ استفاده‌ از اسپلينت‌، ورزش‌ زير را 4-3 بار در روز انجام‌ دهيد:

بازوهاي‌ خود را بكشيد؛ مچ‌ دست‌ خود را خم‌ كنيد؛ سپس‌ پشت‌ دست‌ خود را روی يک ديوار فشار دهيد. آن‌ را به‌ مدت‌ يک دقيقه‌ نگه‌ داريد.در صورت‌ شكست‌ ساير روش‌های درماني‌ ممكن‌ است‌ آزاد كردن‌ تاندون‌ در اپی كونديل‌ با جراحی لازم‌ باشد.استفاده‌ از تسمه‌ آرنج‌ تنيس‌بازان‌ را هنگام‌ از سرگيری فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماری طبيعی پس‌ از درمان مدنظر قرار دهيد.

داروها

داروهای ضد التهاب‌ غيراستروييدی براي‌ كاهش‌ التهاب‌.تزريق‌ بی حس‌ كننده‌ها يا داروهای كورتيزونی. كورتيزون‌ التهاب‌ را كاهش‌ می دهد و بی حس‌ كننده‌ها موقتاً درد را تسكين‌ می دهند.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماری

تا زمان‌ محو علايم‌، فعاليتی را كه‌ باعث‌ ايجاد آرنج‌ تنيس‌بازان‌ بوده است را تكرار نكنيد. سپس‌ به‌ تدريج‌ پس‌ از قرار گرفتن در شرایط مناسب عضو آسیب دیده، فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماری طبيعی خود را از سر بگيريد.

برنامه تمرینی

برنامه تقویت عضلانی در آرنج تنیس بازان برای اولین بار توسط ارنست جانسون ارائه شد. این برنامه شامل 10 تکرار حداکثری انقباض کانستریک و اکسنتریک در جهت کشیدگی مچ دست در دو وضعیت مختلف است.

دلیل استفاده از چنین تمریناتی این است که استرس وارده بر محل چسپندگی عضله اکستانسورکارپی رادیالیس برویس حین ورزش های مقاومتی اکسنتریک و کانسنتریک باعث تولید و افزایش میزان کلاژن در ناحیه اتصال عضله شده و در نتیجه درد از بین می رود. کشش ایجاد شده در حین تمرینات اکسنتریک این امکان را می دهد تا فیبرهای جدیدی در واحد عضلانی- تاندونی تشکیل شود که نسبت به آسیب مقاوم تر هستند.

هر دو نوع انقباض کانسنتریک ( درونگرا) و اکسنتریک (برونگرا) باعث افزایش قدرت عضله می شود اما تاثیر اکسنتریک بیشتر است. فرض بر این است که تنها انقباضات اکسنتریک می توانند به میزان کافی فشارلازم را برایی تشکیل التهاب بافتی در ساختار عضلانی- تاندونی تولید کنند که این موضوع امکان تطابق پذیری با افزایش فشار را می دهد. این انقباضات قوی اغلب باعث دردناک شدن  و احتمال آسیب به عضله می شود. بر این اساس اضافه کردن انقباضات کانسنتریک ، فشار عضلانی را کاهش داده و به این ترتیب دردناکی و آسیب عضلانی را به حداقل می رساند.

بر اساس برنامه دای که اخیرا ارائه شدن تمرینات در دو وضعیت آرنج اجرا می شود. وضعیت90 درجه آرنج که اکستانسور کارپی رادیالیس برویس را از اکستانسور کارپی رادیالیس لونگوس جدا می کند. وضعیت آرنج 180 درجه که این حالت دارای اهمیت است زیرا عضلات اکستانسور  بیشتر تحت فشار قرار گرفته و منجر به استرس بیشتر بر تاندون طی انجام تمرین می شود.

برنامه درمانی کانسنتریک و اکسنتریک که اشاره ای به آن شد ارزان ، راحت و موثر است . بیمارانی که از این رژیم استفاده می کنند باید ظرفیت تحمل درد را داشته باشند.البته باید به بیماران آگاهی را داد که حین انجام تمرینات درد خواهند داشت همچنین این بیماران باید به گونه ای راهنمایی شوند که قادر باشند بدون آسیب دیدگی این تمرینات را در منزل انجام دهند.

تهبه و تدوین: علم ورزش

منابع: www.nismat.org/ptcor/tennis_elbow

wikipedia.org

ifsm.ir

rasekhoon.net