در بین تمام رشته های ورزشی، فوتبال به دلیل جذابیت خاصی که دارد، یکی از پرطرفدارترین ورزش های پربرخورد دنیا محسوب می شود.  این ورزش در ایران نیز یکی از ورزش های پرطرفدار بین زنان و مردان است. زنان ایرانی علاقه مند به فوتبال به دلیل کمبود زمین چمن مناسب برای بانوان، بیشتر به فوتبال داخل سالن (فوتسال) می پردازند.

افزایش تعداد ورزشکاران و علاقه مندان به ورزش موجب افزایش میزان آسیب های وابسته به ورزش نیز شده است. بارانی و همکاران به بررسی شیوع و علل آسیب های اندام تحتانی زنان ورزشکار فوتسال لیگ برتر سال ۸۶-۸۵ پرداختند. ۶۴ بازیکن از ۵ تیم شرکت کننده در لیگ برتر فوتسال زنان کشور در این تحقیق شرکت کردند.

۸۸ نتایج نشان داد به طور کلی درصد آسیب ها در اندام تحتانی رخ داد، که بیشتر آن ها در زانو (۴/۵۴ درصد) و مچ پا (۵/۲۰درصد) بود (جدول ۱).

13متداولترین نوع آسیب اسپرین، استرین و ضرب دیدگی و شایع ترین آسیب زانو، آسیب لیگامنت متقاطع قدامی بود. تفاوتی بین میزان آسیب های برخوردی و غیربرخوردی مشاهده نشد تغییر مسیر و فرود نامناسب از علل اصلی بروز آسیب ها بود (جدول ۲). میزان آسیب های شدید از متوسط و خفیف بیشتر بود.

211

با توجه به نتایج این تحقیق در اجرای برنامه های پیشگیری از آسیبهای بازیکنان رشتۀ ورزشی فوتسال باید به این موارد توجه کافی داشت. مربیان بدنساز باید روی مفاصل زانو و مچ پا، در تمرینات توجه ویژه ای داشته باشند و به تقویت این مفاصل بپردازند، تا بتوان میزان آسیب را به حداقل رساند.

منبع:

بارانی، ا. بمبئی چی، ع. رهنما، ن. (۱۳۸۸). آسیب های اندام تحتانی زنان ورزشکار فوتسال لیگ برتر کشور. فصلنامه المپیک، ۷(۳): ۳۸-۲۹