مردم هنگام صحبت در مورد افسردگی غالبا آن را به دو دسته تقسیم می کنند: افسردگی «بالینی» یا افسردگی شدید که نیاز به درمان دارد و افسردگی «معمولی» که تقریبا همه ممکن است به آن مبتلا شوند. تعریف افسردگی به عنوان موقعیت کار دشواری است زیرا وقتی به افسردگی اشاره می کنیم، منظورمان هم به نشانه های این موقعیت است و هم به خود این موقعیت.از دیدگاه پزشکی، افسردگی یک اختلال خلقی است که سبب ایجاد احساس مداوم خلق افسرده یا ناراحتی و از دست دادن عمیق علاقه به چیزهایی می شود که معمولاً برایتان لذت بخش بوده اند.

افسردگی بر احساس، تفکر و رفتار شما تأثیر می گذارد و ممکن است توانایی شما را در انجام فعالیت های روزمره مختل کند. عوامل بسیار زیادی در بروز افسردگی نقش دارند که هنوز برخی از آنها را به طور کامل نشناخته ایم. در ادامه هفت نوع افسردگی های متداول را به طور خلاصه توصیف می کنیم.

اختلال افسردگی اساسی (MDD) یا افسردگی شدید

معمولا منظور مردم از اصطلاح «افسردگی بالینی» همان اختلال افسردگی اساسی (MDD) است. اختلال افسردگی اساسی یک اختلال خلقی است که با چند ویژگی های اصلی مشخص می شود:

  • خلق افسرده
  • عدم علاقه به فعالیت هایی که معمولاً قبلا لذت بخش بوده اند
  • تغییر در وزن
  • تغییر در خواب
  • احساس خستگی
  • احساس بی ارزشی و گناه
  • مشکل در تمرکز
  • افکار مرگ و خودکشی

اگر فردی بیشتر از یک دوره دو هفته ای اکثر این علائم را تجربه کند به احتمال زیاد تشخیص افسردگی شدید دریافت می کند.

اختلال افسردگی مداوم (PDD)

دیستیمیا، که اکنون به عنوان اختلال افسردگی مداوم (PDD) شناخته می شود، نوعی افسردگی مزمن و خفیف است که به مدت بیش از دو سال در اکثر روزها وجود دارد. این نوع افسردگی ممکن است خفیف، متوسط یا شدید باشد.

مبتلایان به این اختلال ممکن است دوره های کوتاه فقدان احساس افسردگی را هم تجربه کنند اما مدت زمان تسکین علائم حداکثر دو ماه است. اگرچه  علائم PDD به اندازه اختلال افسردگی اساسی شدید نیستند، اما مزمن و طولانی مدت هستند.

علائم PDD عبارتند از:

  • احساس غم و اندوه
  • از دست دادن علاقه و لذت
  • عصبانیت و تحریک پذیری
  • احساس گناه
  • عزت نفس پایین
  • مشکل افتادن یا خواب ماندن
  • زیاد خوابیدن
  • احساس ناامیدی
  • خستگی و کمبود انرژی
  • تغییر در اشتها
  • مشکل در تمرکز

اختلال افسردگی مداوم معمولا به دارو درمانی و رواندرمانی تحت نظر یک دکتر روانشناس خوب نیاز دارد.

براساس گزارش موسسه ملی بهداشت روان، 1.5٪ بزرگسالان در ایالات متحده در سال گذشته به اختلال افسردگی مداوم مبتلا بوده اند. این اختلال بر زنان (1.9٪) بیشتر از مردان (1٪) تاثیر می گذارد. محققان تخمین می زنند که 1.3٪ از کل بزرگسالان ایالات متحده در برخی از دوره های زندگی خود به این اختلال مبتلا خواهند شد.

اختلال دوقطبی شامل افسردگی شدید

اختلال دو قطبی نوعی اختلال خلقی است که با دوره هایی از خلق غیر طبیعی بالا که مانیا نام دارد شناخته می شود. این دوره ها ممکن است خفیف (هیپومانیا) یا به حدی شدید باشند که زندگی فرد طور چشمگیری مختل شود، نیاز به بستری شدن به وجود آید، یا احساس واقعیت او تحت تاثیر قرار گیرد. اغلب مبتلایان به اختلال دو قطبی، دوره های افسردگی شدید را نیز تجربه می کنند.

مبتلایان به افسردگی علاوه بر روحیه افسرده و فقدان قابل توجه علاقه به فعالیت های لذت بخش، غالبا به طیف وسیعی از علائم جسمی و عاطفی دچار می شوند که برخی از آنها عبارتند از:

  • خستگی، بی خوابی و بی حالی
  • درد و تحریک روانی-حرکتی بی دلیل
  • ناامیدی و از دست دادن عزت نفس
  • تحریک پذیری و اضطراب
  • بلاتکلیفی و بی نظمی

خطر خودکشی در مبتلایان به اختلال دوقطبی 15 برابر بیشتر از جمعیت عادی است. احتمال بروز سایکوز (شامل توهم و هذیان) در موارد شدید اختلال دوقطبی نیز وجود دارد.

افسردگی پس از زایمان (PPD)

بارداری با ایجاد تغییرات هورمونی قابل توجهی در مادر ممکن است او را به افسردگی پس از زایمان (PPD) مبتلا سازد. افسردگی می تواند در دوران بارداری یا بدنبال تولد کودک شروع شود. این نوع افسردگی می تواند از افسردگی شدید تا خفیف باشد.

افسردگی پس از زایمان  که در حال حاضر به عنوان افسردگی با شروع پریود طبقه بندی شده است، چیزی بیشتر از یک افسردگی ساده پس از زایمان است.

تغییرات خلقی، اضطراب، تحریک پذیری و سایر علائم پس از زایمان غیر معمول نیست و اغلب تا دو هفته ادامه دارند، اما علائم PPD شدیدتر و طولانی تر هستند.

  • برخی از این علائم در زیر ذکر شده اند:
  • خلق پایین، احساس غم و اندوه
  • نوسانات شدید خلقی
  • انزوای اجتماعی
  • مشکل در دلبستگی با کودک
  • تغییر اشتها
  • احساس درماندگی و ناامیدی
  • از دست دادن علاقه به فعالیت هایی که قبلا لذت بخش بوده اند
  • احساس بی کفایتی یا بی ارزشی
  • اضطراب و حملات وحشت زدگی
  • افکار مربوط به صدمه زدن به خود یا کودک
  • افکار خودکشی

PPD طیف گسترده ای دارد: از احساس کسالت و غمگینی مداوم که نیاز به درمان پزشکی دارد گرفته تا روان پریشی پس از زایمان که در آن مشکلات خلقی با احساس گیجی، توهم یا هذیان همراه می شوند.

اگر PPD درمان نشود ممکن است یک سال به طول بینجامد. خوشبختانه پژوهش ها نشان داده اند که درمان های مختلف از جمله مصرف داروهای ضدافسردگیمم مشاوره و هورمون درمانی تاثیر مثبتی بر PPD به جای می گذارند.

اختلال نارسایی پیش از قاعدگی (PMDD)

از جمله علائم رایج سندرم پیش از قاعدگی (PMS) می توان به تحریک پذیری، خستگی، اضطراب، بدخلقی، نفخ، افزایش اشتها، ولع مصرف مواد غذایی، درد و حساسیت پستان ها اشاره کرد.

اختلال نارسایی پیش از قاعدگی (PMDD) نیز علائم مشابهی ایجاد می کند، اما این علائم شدیدتر و بیشتر مربوط به خلق هستند.

علائم PMDD عبارتند از:

  • خستگی مفرط
  • احساس غمگینی، ناامیدی یا انتقاد از خود
  • احساس شدید استرس یا اضطراب
  • تغییرات خلقی، تمایل شدید به گریستن
  • تحریک پذیری
  • عدم توانایی در تمرکز
  • ولع غذا خوردن

اختلال عاطفی فصلی (SAD)

اگر در طول ماه های زمستان افسردگی، خواب آلودگی و افزایش وزن را تجربه کنید اما در بهار حالتان کاملاً خوب است احتمالا به بیماری معروف به اختلال عاطفی فصلی (SAD) مبتلا هستید. این اختلال امروزه اختلال افسردگی اساسی با الگوی فصلی  نامیده می شود.

ظاهرا SAD بر اثر اختلال در ریتم شبانه روزی طبیعی بدن ایجاد می شود نوری که به چشم وارد می شود بر این ریتم تأثیر می گذارد و هرگونه تغییر فصلی در الگوی شبانه روز ممکن است فرد را به افسردگی مبتلا سازد.

تعیین میزان شیوع SAD دشوار است زیرا این اختلال غالبا تشخیص داده و گزارش نمی شود. شیوع SAD در مناطقی که از استوا فاصله دارند بیشتر است. مثلا نشان داده شده است که SAD بر 1%  از جمعیت فلوریدا تأثیر می گذارد، در حالیکه این رقم در آلاسکا به 9% می رسد. برخی از افراد در این اختلال به افسردگی شدید هم مبتلا می شوند.

SAD بیشتر در مناطق دور از کره شمالی یا کره جنوبی دیده می شود. نور درمانی با جبران مقدار نور روزانه غالبا به درمان این اختلال کمک می کند.

افسردگی غیرمعمول

آیا برایتان پیش آمده است که علائم افسردگی (مانند پرخوری، خواب زیاد یا حساسیت شدید به طرد شدن) را تجربه کنید اما ناگهان در برابر یک اتفاق مثبت به شدت خوشحال شوید؟

اگر پاسختان مثبت است، ممکن است به افسردگی غیرمعمول مبتلا باشید (امروزه این اختلال را اختلال افسردگی با ویژگی های غیرمعمول می نامند). افسردگی غیرمعمول نوعی افسردگی است که فاقد علائم «معمولی» این اختلال است. این نوع افسردگی با مجموعه خاصی از علائم مشخص می شود:

  • پرخوری یا افزایش وزن
  • خواب افراطی
  • خستگی، ضعف و احساس «کوفتگی»
  • حساسیت شدید به طرد شدن
  • خلق کاملاً واکنشی

افسردگی شدید از آنچه به نظر می رسد شایع تر است. برخلاف سایر انواع افسردگی، افراد مبتلا به افسردگی ماژور به نوعی داروی ضد افسردگی که بازدارنده مونوآمین اکسیداز (MAOI) شناخته می شود، بهتر پاسخ دهند.