عوارض مصرف داروهای ضد التهابی در ورزش

داروهای ضد التهابی (AI) دسته‌ای از داروها هستند که برای سرکوب و کاهش التهاب در بافت‌های بدن به منظور ازبین بردن درد و گرفتگی طراحی شده اند. به عنوان مثال داروهای AI می‌توان به پردنیزون، ایبوپروفن، آسپرین، سلکوکسیب و دیکلوفناک اشاره کرد.

دسته بندی داروهای ضد التهابی

داروهای ضدالتهابی را می‌توان در دسته داروهای «استروئیدی» و «غیر استروئیدی» طبقه‌بندی کرد. پردنیزون یک داروی شناخته شده ضدالتهابی در طبقه استروئیدها است و ایبوپروفن و آسپرین داروهای بدون نسخه در طبقه غیر استروئیدها هستند. این نوع داروها ضد التهابی غیر استروئیدی NSAID نامیده می‌شوند.

علاقه مندان به ورزش و ورزشکاران رشته‌های ورزشی – از جمله وزنه برداران و مربیان وزنه برداری – به طور کلی از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAID) برای سرکوب درد ناشی از آسیب دیدگی و درد عضلانی و گاهاً به عنوان تب بر استفاده می‌کنند. آسپرین همچنین لخته شدن خون را کاهش می‌دهد، بنابراین استفاده طولانی مدت از آسپرین در دوزهای بالا توصیه نمی‌شود.

ایبوپروفن نه تنها به دلیل سرکوب درد بلکه به عنوان یک درمان پیشگیرانه قبل از تمرین یا رقابت برای جلوگیری از درد عضلانی تاخیری پیش بینی شده، در میان مربیان و ورزشکاران بسیار محبوب شده است.

تاثیرات مصرف ایبوپروفن در بین ورزشکاران

داروهای ضد التهابی اغلب با هدف پیشگیری از درد عضلات سراسر بدن استفاده می‌شوند. با گذشت زمان، به دنبال مطالعات مختلف بر ورزشکاران رشته‌های ورزشی مختلف مصرف کننده NSAID، نگرانی‌هایی در ارتباط با چگونگی تأثیر این عمل بر نتایج سلامتی و عملکرد آنان افزایش یافته است. روزنامه نیویورک تایمز اخیرا گزارش داده است که حداکثر ۷۰ درصد دوندگان مسافت و سایر ورزشکاران استقامتی قبل از هر تمرین یا مسابقه از داروهای ضد التهابی استفاده می‌کنند. استفاده از این دارو در ورزشکاران مقاومتی و پرورش اندام نیز بسیار رایج است.

به عنوان مثال، اثر مصرف بیش از حد ایبوپروفن ممکن است دارای اثرات سو هاضمه و شدید روده ای- احشایی در ورزشکاران باشد. یک نگرانی آسیب مضاعف و شدیدی که ممکن است به روده و معده وارد شود. با توجه به وجود استرس ناشی از تمرینات ورزشی و مسابقات. اخیرا مطالعه‌ای منتشر شده در مجله پزشکی علم در رشته‌های ورزشی و تمرینات ورزشی نشان داده است که ایبوپروفن باعث آسیب روده کوچک ناشی از ورزش و حین ورزش و همچنین اختلال عملکرد روده در افراد سالم می‌شود.

در بررسی دیگری در رابطه با استفاده از ایبوپروفن در ورزشکاران استقامتی، ایبوپروفن و سایر داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی NSAID باعث افزایش حساسیت ورزشکاران به هیپوناترمی، یک وضعیت جدی و گاهی کشنده ناشی از سدیم کم خون و معمولاً مربوط به مصرف بیش از حد آب می‌شود (مسمومیت با آب). فشار بر کلیه‌ها توسط مصرف داروهای NSAID ممکن است در صورت رفع وعدم وقوع سایر شرایط، خطر هیپوناترمی را به تنهایی افزایش می‌دهد.

کارشناسان هشدار داده‌اند که مصرف ایبوپروفن یا سایر داروهای NSAIDها قبل یا بعد از تمرین یا مسابقه برای جلوگیری از درد عضلانی به عنوان یک پیش درمان توجیه چندانی ندارد و مدارک قابل استنادی براین اساس وجود ندارد و چنین استفاده بی‌رویه‌ای می‌تواند عواقب نامطلوبی برای سلامتی داشته باشد.

به نظر می‌رسد بهترین روش استفاده از داروهای NSAID با هدف درمان آسیب‌های عضلانی و اسکلتی در صورت نیاز به سرکوب درد امری جدی است و برای فقط دوره کوتاه‌تری کاربرد داشته باشد. باید افراد را از استفاده به منظور پیش درمانی و یا همان پیشگیری اولیه آسیب پیش بینی شده باید به شدت بر حذر داشت. بنابراین خلاصه کلام این است که اگر با مقداری از درد مواجه هستید که حس می‌کنید نیاز به مصرف مسکن‌ها دارید، بنابراین از کمترین دوز ممکن برای رهایی از درد استفاده کنید و نه بیشتر. همچنین سعی‌ کنید دوره مصرف آنها کمترین زمان ممکن را شامل شود و به محض اینکه احساس بهتری پیدا کردید قطع مصرف کنید.

مصرف داروهای ضد التهابی و عضله سازی

‏در مطالعات ثابت شده که پاسخ بدن به تمرین برای عضله سازی در افرادی که به طور منظم داروهای ضد التهابی مصرف می‌کنند به شدت پایین می‌آید. مصرف دوز‌های بالای داروهایی مانند ناپروکسن و ایبوپروفن به شکل مستمر و در دراز مدت، می تواند باعث اختلال در رشد حداکثری عضلات شود.