ورزشکار بودن، هم سلامتی می آورد، هم افتخار، هم هیجان و هم پول و شهرت. این خصوصیت هاست که بسیاری از ورزشکاران را به خود مجذوب کرده است و بسیاری از نوجوانان و جوانان در پی این هستند که به یکی از ورزش ها و فعالیت های ورزشی مورد علاقه خود پرداخته و در مسیر قهرمانی و افتخار آفرینی قرار گیرند. تجربه نشان داده افرادی که ثبات خوبی دارند و همچنین از انگیزه بالایی هم برخوردار هستند این قابلیت را دارند که بتوانند مسیر ترقی را به خوبی طی کرده و تقریباً به همه مواردی که در ابتدا گفته شد دست پیدا کنند.
اما امروز قصد داریم در رابطه با ورزشکارانی صحبت کنیم که در طی مسیر، مجبور به خداحافظی از ورزش حرفه ای شده و در نهایت نه به افتخار خاصی می رسند و نه هیجان و پول و شهرت پایدار را تجربه می کنند. اما دلایل این مسئله چیست؟
عدم آمادگی ذهنی
برخی از ورزشکاران هستند که آمادگی ذهنی لازم را برای رشد و پیشرفت کسب نمی کنند و رفتارهای ناهنجار چه در میادین ورزشی و چه در زندگی شخصی انجام می دهند و باعث می شوند که از تیم ها کنار گذاشته شوند. مخصوصاً که امروزه در باشگاههای ورزشی و تیم های ملی، انضباط یکی از مهم ترین فاکتورهایی است که بین اعضای تیم باید به خوبی رعایت شود و عدم انضباط کافی به عنوان یکی از خطوط قرمز باشگاهها محسوب می شود.
انتخاب های اشتباه
گاهی برخی از ورزشکاران به تیم های اشتباهی می روند یا انتخاب های نادرستی انجام می دهند. گاهی اصلاً در مسابقات به کار گرفته نمی شوند. یا اینکه به کشورهایی سفر می کنند که در نهایت امکان و فرصت بازی از آن ها گرفته شده و نمی توانند در آن کشور راه خود را به خوبی پیدا کنند. بنابراین به زودی اگر به حال خود فکری نکنند و مسیر خود را تصحیح نکنند، فراموش شده و رو به زوال خواهند رفت.
اگر امروز به خیلی از ورزشکارانی که سن و سالی از آن ها گذشته مراجعه کنید و از آن ها در مورد زندگی ورزشی که طی کرده اند سوال بپرسید، بسیاری از آن ها به این انتخاب های اشتباه در مسیر حرفه ای خود اعتراف می کنند. حال اگر آموزش های مناسب در مورد اصول انتخاب درست در مسیر ورزشی به افرادی که در ابتدای راه هستند و در رده های نونهالات و نوجوانان قرار دارند داده شود و بدانند که باید به خوبی مسیر تکامل خود را طی کنند، از این دست موارد کمتر اتفاق افتاده و شاهد رشد و شکوفایی بیش از پیش ورزشکاران با استعداد، با انگیزه و توانمند خواهیم بود.
مصدومیت های ورزشی
این موضوع یکی از مهمترین دلایل از بین رفتن رویای ورزش قهرمانی در بین ورزشکاران حرفه ای است. چه بسیار ورزشکاران محبوب، با استعداد و توانمندی که به دلیل مشکل مصدومیت و آسیب ورزشی مجبور شده اند که از ورزش قهرمانی کناره گیری کرده و ورزش حرفه ای را ادامه ندهند. البته در کشور ایران برخی از اقدامات هست که به این موضوع دامن می زند. به طور مثال بسیاری از ورزشکاران از بیمه ورزشی مناسب برخوردار نیستند.
داشتن بیمه حوادث ورزشی به شما کمک می کند که بتوانید در صورتی که مصدوم شدید، بلافاصله و بدون داشتن نگرانی مالی به رفع مصدومیت خود با استفاده از امکانات مطلوب و با کیفیت پزشکی پرداخته و هم سلامتی خود را بازیابی کنید و هم زودتر به میادین بازگردید.
یا اینکه عدم برخورداری از پزشک ورزشی مناسب یا حرفه ای توسط بسیاری از باشگاهها و یا فدراسیون ها که آن هم باز به مسائل مالی برمی گردد، باعث می شود که تشخیص های اشتباه یا درمان های نامناسب در عضو آسیب دیده ورزشکار صورت گرفته و بهبودی مناسبی صورت نگیرد. همچنین عدم توجه به دوران نقاهت توسط ورزشکار و یا مربی او هم باعث می شود که گاهی مصدومیت تشدید شده و فرد مجبور به ماهها یا شاید سالها خانه نشینی یا دوری از میادین ورزشی شود.


ورزش حرفه ای نیازمند این هست که شما در حین ورزش کردن به خیلی از توانمندی های خودت پی ببری و اونها رو بهبود بدی. حتی نیاز داره ورزشکاران در مورد رشته های مختلف روانشناسی و همچنین علومی مثل موفقیت و انگیزشی هم اطلاعات کسب کنن. البته میدونم که باشگاههای حرفه ای اروپایی به خیلی از جوانب زندگی یک ورزشکار اهمیت میدن و برای موارد مختلف کارشناسان و متخصصان رو استخدام میکنن. این تصور که ورزش کردن فقط تمرین بدنی هست و نیازی نیست که ذهن و آگاهی خودمون رو هم تربیت کنیم، فکر بیهوده ای هست. ورزشکارانی که فراموش نشده اند و افتخار آفرینی کردن نمونه بارز این صحبت هستن.