چرا چربی عضلانی باعث خطر مرگ و میر بالاتر می‌شود؟

کارشناسان می‌گویند مطمئن نیستند که چرا با افزایش سن افراد، چربی در عضلات انباشته می‌شود. اکنون محققان گزارش می‌دهند که چربی عضلانی می‌تواند خطر مرگ را به اندازه دیابت نوع ۲ و سیگار افزایش دهد. آن‌ها از متخصصان پزشکی می‌خواهند که از روش‌هایی غیر از شاخص توده بدنی برای محاسبه چربی عضلانی استفاده کنند چرا که سطوح بالای چربی اغلب به صورت یک قاتل خاموش در اعماق عضلات کمین می‌کنند.

چربی عضلانی چیست؟

بر اساس مطالعه جدیدی که در ژورنال رادیولوژی منتشر شده است، تجمع چربی در عضلات اسکلتی که به عنوان myosteatosis یا عضله چرب شناخته می‌شود می‌تواند خطر مرگ را در بین بزرگسالان سالم به اندازه دیابت نوع ۲ و سیگار افزایش دهد. به گفته محققان، در حالی که تحقیقات، خطرات فزاینده جدی سلامتی مرتبط با عضله چرب را شناسایی می‌کنند، پزشکان اغلب این عامل مهم را نادیده می‌گیرند و اکثر آن‌ها برای تخمین چربی بدن به شاخص توده بدنی (BMI) استناد می‌کنند.

محققان اعتقاد دارند BMI نمی‌تواند نمایش دقیقی از ترکیب بدن ارائه دهد زیرا افراد با BMI مشابه می‌توانند سطوح مختلفی از خطرات سلامتی را داشته باشند. از نظر آنان سی تی اسکن شکم یا‌ ام آر آی ارزیابی دقیق و کامل‌تری از تجمع چربی ارائه می‌دهد. نویسندگان این مطالعه پیشنهاد می‌کنند که می‌بایست جامعه پزشکی را به بازنگری در استانداردهای ارزیابی خطرات سلامتی چربی عضلانی تشویق کرد.

جزئیات مطالعه‌ی چربی عضلانی

در طول این مطالعه، محققان وقایع نامطلوب سلامتی مانند حملات قلبی، سکته مغزی و آنوریسم را در طی یک دوره حدود ۹ سال پیگیری کردند. از نزدیک به ۹۰۰۰ بزرگسال سالم در این مطالعه، ۵۰۷ نفر در طول دوره پیگیری جان خود را از دست دادند و میوستئاتوز یا چربی عضلانی خطر عوارض جانبی عمده را افزایش داد و در ۵۵٪ از افرادی که فوت کردند ظاهر شد.

محققان گزارش کردند که چربی درون عضلانی میزان مرگ و میر مطلق را در طول ۱۰ سال، ۱۵ درصد افزایش می‌دهد که این مقدار بیش از عوامل خطر شناخته شده برای مرگ زودهنگام مانند چاقی (۷٪)، بیماری کبد چرب (۸٪) و تحلیل عضلانی (۹٪) است.

دکتر استیون هیمسفیلد، استاد متابولیسم و ترکیب بدن در مرکز تحقیقات زیست پزشکی پنینگتون دانشگاه ایالتی لوئیزیانا، می‌گوید: «میزان مرگ و میر بالا به دلیل افزایش سطح چربی در عضلات واقعاً مهم است و من فکر می‌کنم وقتی مردم می‌شنوند که این عامل می‌تواند آن‌ها را بکشد، واقعاً آن‌ها را بیدار و آگاه می‌کند.

نقش هوش مصنوعی در این تحقیق

هوش مصنوعی (AI) نقش مهمی در قادر ساختن محققان به استخراج معیارهای ترکیب بدن از سی تی اسکن شکم در بزرگسالان بدون علامتی که بین سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۶ تحت غربالگری معمول سرطان کولورکتال قرار گرفته بودند، داشت.

هیمسفیلد به Medical News Today گفت که استفاده از هوش مصنوعی در این مطالعه نشان دهنده نقش رو به رشد آن در پزشکی مدرن از طریق توانایی آن در تجزیه و تحلیل سریع مقادیر عظیم داده‌ها است. او گفت: «هوش مصنوعی، واقعاً ما را به دنیای کاملاً جدیدی می‌برد. یکی از مهم‌ترین پیشرفت‌های پزشکی در حال حاضر هوش مصنوعی است که پزشکی واقعاً متحول می‌کند. ”

سن یک عامل نیست

دکتر ماکسیم ناچیت، یکی از نویسندگان این مطالعه و محقق فوق دکترا در مؤسسه تحقیقات تجربی و بالینی UCLouvain در بلژیک می‌گوید: ارتباط بین میوستئاتوز و خطر بالاتر مرگ مرتبط با سن یا نشانگرهای چاقی که توسط BMI نشان داده شده اند، معنی دار نیستند.

ناچیت به مدیکال نیوز تودی گفت: «به عبارت دیگر، این بدان معناست که چربی عضلانی صرفاً با افزایش سن و یا اضافه بار چربی در سایر نقاط بدن قابل توضیح نیست. او گفت که مطالعات آینده می‌تواند به تعیین اینکه آیا میوستئاتوز صرفاً یک نشانگر زیستی از وضعیت سلامت ضعیف‌تر است یا اینکه به طور علّی با افزایش خطر مرگ مرتبط است، کمک کند.

رمز و راز چربی عضلانی

انباشته شدن چربی در عضلات با افزایش سن و با آتروفی عضلانی افزایش می‌یابد. کارشناسان ژنتیک را عامل بسیار مهمی می‌دانند. بر اساس یک مطالعه در سال ۲۰۲۱ در مجله فیزیولوژی کاربردی، ورزش می‌تواند به کاهش چربی عضلانی در بین افرادی که در معرض خطر چاق شدن هستند کمک کند.
تحقیقات پیشین، چربی عضلانی را با خطرات سلامتی مرتبط دانسته است.

برای مثال، مطالعه‌ای در سال ۲۰۲۲ در مجله JACC: Heart Failure گزارش داد که سطوح بالای نفوذ چربی داخل عضلانی خطر نارسایی قلبی را افزایش می‌دهد. یک مطالعه در سال ۲۰۲۰ نیز در ژورنال Critical Reviews in Oncology/Hematology نشان داد که بیماران سرطانی که مبتلا به میوستئاتوز تشخیص داده شده اند، ۷۵ درصد بیشتر از افرادی که عضلات چربی ندارند، خطر مرگ و میر بیشتری دارند.

چرا چربی عضلانی خطرناک است؟

۱. تأثیر بر عملکرد عضلات:

• افزایش چربی درون عضلانی می‌تواند باعث کاهش قدرت و استقامت عضلات شود.
• این چربی‌ها می‌توانند با اختلال در انقباض عضلانی، عملکرد فیزیکی فرد را تحت تأثیر قرار دهند.

۲. ارتباط با بیماری‌ها:

• چربی درون عضلانی با افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های متابولیک مانند دیابت نوع ۲ و مقاومت به انسولین مرتبط است.
• همچنین، این نوع چربی می‌تواند خطر ابتلا به آرتروز (به ویژه آرتروز زانو) را افزایش دهد، زیرا عضلات ضعیف‌تر نمی‌توانند از مفاصل به خوبی محافظت کنند.

۳. تأثیر بر متابولیسم بدن:

• چربی درون عضلانی می‌تواند بر سوخت‌وساز بدن تأثیر منفی بگذارد و باعث کاهش حساسیت به انسولین شود، که این امر می‌تواند منجر به افزایش قند خون و مشکلات مرتبط با آن شود.

علل افزایش چربی عضلانی

• رژیم غذایی ناسالم: مصرف زیاد غذاهای بسیار فرآوری‌شده، قندهای اضافه و چربی‌های ناسالم می‌تواند باعث افزایش چربی درون عضلانی شود.
• کم‌تحرکی: عدم فعالیت بدنی کافی می‌تواند منجر به تجمع چربی در عضلات شود.
• افزایش سن: با افزایش سن، به‌طور طبیعی میزان چربی درون عضلانی افزایش می‌یابد.
• معرض تجمع چربی درون عضلانی هستند.

چگونه چربی عضلانی را کاهش دهیم؟

۱. تغذیه سالم:

• کاهش مصرف غذاهای بسیار فرآوری‌شده، قندهای اضافه و چربی‌های ناسالم.
• افزایش مصرف غذاهای کامل مانند میوه‌ها، سبزیجات، غلات کامل، پروتئین‌های کم‌چرب و چربی‌های سالم (مانند روغن زیتون و آووکادو).

۲. ورزش منظم:

• تمرینات قدرتی: وزنه‌برداری و تمرینات مقاومتی می‌توانند به کاهش چربی درون عضلانی و افزایش توده عضلانی کمک کنند.
• تمرینات هوازی: فعالیت‌هایی مانند دویدن، شنا و دوچرخه‌سواری می‌توانند به سوزاندن چربی‌های بدن، از جمله چربی درون عضلانی، کمک کنند.

۳. مدیریت وزن:

کاهش وزن در صورت داشتن اضافه وزن یا چاقی می‌تواند به کاهش چربی درون عضلانی کمک کند.

۴. سبک زندگی فعال:

افزایش فعالیت‌های روزمره مانند پیاده‌روی، استفاده از پله به جای آسانسور و کاهش زمان بی‌تحرکی.

چربی عضلانی چطور تشخیص داده می‌شود؟

چربی درون عضلانی معمولاً با استفاده از روش‌های تصویربرداری مانند MRI (تصویربرداری تشدید مغناطیسی) یا CT (توموگرافی کامپیوتری) قابل تشخیص است. این روش‌ها به محققان و پزشکان اجازه می‌دهند تا میزان چربی درون عضلانی را اندازه‌گیری کرده و ارتباط آن با بیماری‌های مختلف را بررسی کنند.

تهیه و ترجمه: elmevarzesh.com