افرادی که رژیم غذایی کتوژنیک را دنبال می‌کنند، ممکن است علائم جزئی و کوتاه مدتی همچون حالت تهوع، خستگی و سردرد را تجربه کنند. برخی افراد این وضعیت را آنفولانزای کتو می‌نامند. این علائم زمانی رخ می‌دهند که فرد رژیم کتوژنیک را شروع می‌کند. علائم زمانی که بدن وارد مرحله کتوز (وارد شدن بدن از مرحله کربوهیدرات سوزی به مرحله چربی سوزی برای تامین انرژی) می‌شود، گسترش می‌یابد.

شما می‌توانید با انجام کارهایی مانند تغییر نوع چربی‌هایی که می‌خورید‌، مصرف برخی داروها، مصرف مقادیر بیشتری از فیبر، ویتامین‌ها و مواد معدنی و آب  آنفولانزای کتو را مدیریت یا از آن پیشگیری کنید. در این مقاله ما به توصیف آنفولانزای کتو و توصیه‌هایی برای پیشگیری از آن و  همچنین مدیریت علائم می‌پردازیم.

آنفولانزای کتو چیست؟

آنفولانزای کتو می‌تواند سبب طیفی از علائم از جمله سردرد و خستگی شود. آنفولانزای کتو به علائمی اشاره دارد که افراد با شروع رژیم کتوژنیک تجربه می‌کنند. این علائم معمولا جزئی و کوتاه مدت هستند و بین چند روز تا چند هفته طول می‌کشند.

علائم آنفولانزای کتو شامل حالت تهوع، استفراغ، سردرد و خستگی می‌شود. زمانی که این علائم رخ می‌دهد، بدن با ورود به مرحله کتوز به کار کردن با کربوهیدرات کمتر عادت می‌کند. علائم در نتیجه‌ی عدم تعادل موقت منابع انرژی، انسولین و مواد معدنی در بدن رخ می‌دهد.

چرا آنفولانزای کتو رخ می‌دهد؟

کربوهیدرات منبع اصلی انرژی در بدن است. در رژیم غذایی کتوژنیک، شما باید کربوهیدرات مصرفی را کمتر از ۵۰ گرم در روز مصرف کنید. این درحالی است که میزان مصرف توصیه شده کربوهیدرات در روز ۲۰۰ تا ۳۰۰ گرم است.

زمانی که بدن برای انرژی، کربوهیدرات کافی دریافت نمی‌کند، کبد شروع به تولید گلوکز برای انرژی کرده و از منابع آن استفاده می‌کند. این فرایند گلیکوژنز نامیده می‌شود. در نهایت کبد قادر به تولید گلوکز کافی برای مدیریت نیاز بدن به انرژی نخواهد بود. بدن سپس اسیدهای چرب را تجزیه می‌کند و در بدن، کتون در فرایندی به نام کتوژنیس تولید می‌شود. بافت‌های بدن سپس از کتون برای منبع انرژی استفاده کرده و وارد مرحله کتوز می‌شود.

جامعه پزشکی، کتوز غذایی را برای بیشتر افراد بی‌خطر تلقی می‌کند. هرچند ممکن است برخی افراد علائمی را تجربه کنند. کمبود کربوهیدرات، میزان انسولین را در جریان خون کاهش می‌دهد. در نتیجه، ممکن است افزایش میزان سدیم، پتاسیم و آب را که از ادرار خارج می‌شود، تجربه کنید که این امر سبب کم آبی بدن می‌شود.

انسولین همچنین در انتقال گلوکز به بدن نقش دارد. قبل از اینکه مغز شروع به استفاده از کتون برای انرژی کند، منابع انرژی کمتری خواهد داشت. این امر تقریبا ۳ روز اول رژیم غذایی و قبل از بازگشت گلوکز خون به سطح عادی رخ می‌دهد. علائم ممکن است در صورت رسیدن بدن به مرحله کتوز تغذیه‌ای کاهش یابد. این امر شامل تمرکز خون بر یک نوع مشخص کتون به نام بتا هیدروکسیبوتیرات می‌شود.

علائم آنفولانزای کتو چیست؟

علائم آنفولانزای کتو چیست؟

علائم آنفولانزای کتو با آغاز رژیم کتوژنیک شروع می‌شود. علائم معمولا خفیف هستند و ممکن است چند روز یا چند هفته طول بکشد. این علائم زمانی که بدن وارد مرحله‌ی کتوز می‌شود کاهش می‌یابد.

آنفولانزای کتو می‌تواند شامل علائم زیر باشد:

  • حالت تهوع
  • استفراغ
  • سردرد
  • خستگی
  • سرگیجه
  • خواب آلودگی
  • دشواری در تحمل ورزش کردن
  • یبوست

سایر محققان، دیگر علائم آنفولانزای کتو را که معمولا بین روز اول و روز چهارم رژیم شدت می‌گیرد، گزارش کرده‌اند:

  • بوی بد دهان
  • گرفتگی عضلات
  • اسهال
  • ضعف عمومی
  • راش

دیگر علائم کوتاه مدت که قابل پیشگیری هستند یا به آسانی درمان می‌شوند، عبارتند از:

  • دهیدراته شدن بدن
  • کاهش قند خون یا افت قند خون
  • انرژی کم

افرادی که رژیم کتوژنیک دارند، ممکن است بوی بد دهان را تجربه کنند. زمانی که بدن به مرحله کتوز تغذیه‌ای می‌رسد، کبد کتونی به نام آکتون تولید می‌کند. آکتون وارد ریه‌ها شده و باعث تولید بوی بد هنگام تنفس شود. با وجود این علائم، برخی محققان ادعا می‌کنند که رژیم کتوژنیک می‌تواند برای افراد مبتلا به بیماری‌های غدد درون ریز نظیر دیابت و چاقی یا بیماری‌های عصب شناختی نظیر زوال عقل مفید باشد.

آیا آنفولانزای کتو نشانه‌ی کتواسیدوزیس است؟

آنفولانزای کتو همانند کتواسیدوزیس نیست. کتواسیدوزیس عارضه‌ای است که در آن بدن مقادیر زیادی کتون تولید می‌کند. این امر سبب می‌شود خون اسیدی‌تر شود. کتواسیدوزیس می‌تواند مرگ‌بار باشد. معمولا افرادی که رژیم کتوژنیک دارند، کتواسیدوزیس ندارند.

روش درمان

آنفولانزای کتو چیست؟ چرا رژیم کتوژنیک موجب علائم آنفولانزا می‌شود؟

رژیم کتوژنیک به شما در کاهش وزن کمک می‌کند، اما برخی افراد دچار آنفولانزای کتو می‌شوند. این علائم موقت هستند و روش‌های درمانی و درمان‌های خانگی می‌تواند آنها را کاهش دهد.

انجام کارهای زیر به شما در کاهش علائم کمک می‌کند:

چربی‌های غذایی متفاوتی بخورید

انتخاب و مصرف برخی چربی‌ها مانند روغن زیتون می‌تواند خطر آنفولانزای کتو را کاهش دهد. متخصصان تغذیه در صورت ابتلا به علائم شکمی، تغییر نوع چربی‌های موجود در رژیم غذایی را پیشنهاد می‌کنند. سطح بالای تریگلیسیرید‌های با زنحیره متوسط از غذاهایی همچون روغن نارگیل، کره و روغن کرنل می‌تواند سبب گرفتگی عضلات، اسهال و استفراغ می‌شود. خوردن مقادیر کمتری از این غذاها و خوردن بیشتر تری گلیسیرید با زنجیره بلند به پیشگیری از علائم شکمی در افرادی که رژیم کتوژنیک دارند کمک می‌کند.

دارو مصرف کنید

پزشکان ممکن است مهارکننده‌های هیستامین یا مهارکننده‌های پروتون را برای افراد با رفلاکس اسید معده تجویز کنند.

فیبر بیشتری بخورید

در طول رژیم کتوژنیک ممکن است یبوست یا اسهال را تجربه کنید. متخصصان تغذیه به افراد مبتلا به یبوست توصیه می‌کنند سبزیجات با فیبر بالای بیشتری بخورند یا مکمل فیبر مصرف کنند‌. همچنین ممکن است در صورت ناموفق بودن این تغییرات غذایی، پزشکان توصیه به مصرف ملین‌های بدون کربوهیدرات کنند.

آب بیشتری بنوشید

افرادی که رژیم کتوژنیک دارند، ممکن است دهیدراته شدن یا کم آبی بدن را تجربه کنند. اگر اسهال هم داشته باشید، خطر دهیدراتگی بدن بیشتر می‌شود. پزشکان به افراد با رژیم کتوژنیک توصیه می‌کنند برای پیشگیری از دهیدراته شدن بدن‌ مایعات و الکترولیت‌ کافی مصرف کنند.

مکمل مصرف کنید

یکی از اثرات بلند مدت رژیم کتوژنیک، کمبود ویتامین و مواد معدنی است. پزشک ممکن است به شما توصیه کند مکمل مصرف کنید تا مطمئن شوید بدنتان مقدار کافی کلسیم، ویتامینD، زینک و سلنیوم دریافت می‌کند. برخی افراد متوجه شدند که مکمل‌ها برای رژیم کتوژنیک، می‌تواند به کاهش علائم و بهبود اثرات رژیم غذایی منجر می‌شود.

دیابت را کنترل کنید

افراد مبتلا به دیابت که رژیم کتوژنیک دارند، ممکن است کاهش قند خون را تجربه کنند. قبل از اینکه فرد مبتلا به دیابت رژیم کتوژنیک را شروع کند، باید با پزشک خود مشورت کند. ممکن است نیاز شود پزشک انسولین و دوز داروهای خوراکی شما را تغییر دهد.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر نگران علائم خود هستید، با پزشک مشورت کنید‌. اگر علائم آنفولانزای کتو ایجاد شد، لزوما نیازی نیست با پزشک در این باره مشورت کنید. علائم معمولا کوتاه مدت و جزئی هستند و می‌توان آنها را در خانه مدیریت کرد. هرچند پزشکان داروهای موثری تجویز می‌کنند. پزشکان همچنین شرایط شما را بررسی کرده و به پیشگیری از رخ دادن عوارض بلند مدت کمک می‌کنند.

عوارض بلند مدت عبارتند از:

  • تجمع چربی در کبد
  • کمبود پروتئین در خون
  • سنگ کلیه
  • کمبود ویتامین و مواد معدنی، نظیر ویتامین D، سلنیوم، منیزیم، روی و فسفر

حالت تهوع، استفراغ و درد شکمی به مراقبت پزشکی نیاز دارد. اگر در مورد علائم خود مطمعن نیستید، با پزشک مشورت کنید. قبل از انجام رژیم کتوژنیک، خوب است برای اطمینان از بی‌خطر بودن آن با پزشک مشورت کنید. در نظر داشته باشید که این رژیم غذایی برای همه بی‌خطر است و می‌تواند سبب عوارض جدی شود.

پزشکان باید به طور منظم سطح کلسترول و چربی افراد با رژیم کتوژنیک را بررسی کنند، زیرا این رژیم می‌تواند سبب افزایش سطح کلسترول شود. به همین دلیل بهتر است اگر می‌خواهید این رژیم را آغاز کنید، با پزشک خود مشورت کنید.

افرادی که اختلال متابولیسم چربی دارند، اگر روزه بگیرند یا رژیم کتوژنیک را دنبال کنند، در معرض خطر کما یا مرگ قرار می‌گیرند. همچنین برخی داروها مانند بازدارنده سدیم گلوکز می‌تواند با رژیم کتوژنیک در تداخل باشد.

خلاصه

افراد مبتلا به آنفولانزای کتو به طور شایع تجربه علائم شکمی، سردرد، و خستگی را گزارش می‌کنند. تحقیقات ادعا می‌کنند که رژیم کتوژنیک بی‌خطر است و علائم معمولا جزئی و کوتاه مدت هستند. با اینحال پزشکان موافقند که رژیم غذایی کتوژنیک برای موثر واقع شدن در کاهش وزن، نیاز به نظارت جدی پزشکی دارد.

برای به حداقل رساندن خطرات عوارض جانبی، باید رژیم را آرام و تدریجی شروع کنید و مرتب به پزشک برای بررسی وضعیتتان مراجعه کنید. متخصصان تغذیه نیز می‌توانند به آسان شدن تغییرات غذایی کمک کنند.

انجام برخی تغییرات غذایی، از جمله مصرف زیاد مایعات و الکترولیت، می‌تواند به مدیریت علائم آنفولانزای کتو کمک کند. در مجموع مهم است که به یاد داشته باشید که پزشکان درباره اثرات بلند مدت احتمالی رژیم کتوژنیک مطمئن نیستند. باید در صورت دنبال کردن رژیم کتوژنیک، پزشک خود را آگاه کنید، تا پزشک بتواند هر گونه عارضه جانبی جدی را بررسی کند.

تهیه و ترجمه: elmevarzesh.com