طبقه‌بندی علوم از نظر ارسطو

ارسطو معتقد بوده است كه فعاليت انسان يا متوجه شناختن، يا عمل و يا خلق و ابداع است. از اين جهت فلسفه هم تقسيم‌می شود به: فلسفه نظری (رياضيات، فيزيک و ماورالطبيعه)، فلسفه عملی (اخلاق، سياست مدن و تدبير منزل)، و فلسفه شعری (خطابه، شعر و جدل).

طبقه‌بندی علوم از نظر ابوعلی سينا

ابوعلی سينا نيز در رساله‌ای به نام «فی اقسام‌العلوم‌العقليه» حكمت را ابتدا به دو حوزه نظری و عملی تقسيم كرده و سپس حكمت نظری را به علم طبيعی، رياضی و الهی تقسيم كرده و حكمت عملی را نيز به اخلاق، تدبير منزل و سياست مدن تقسيم كرده است .

طبقه‌بندی علوم از نظر آمير

آمپر در كتابی به نام «فلسفه» علوم را بر حسب موضوع آن ها به دو دسته بزرگ تقسيم كرده است. اول علومی كه در آن ها ماده مطالعه می شود كه آن ها را علوم جهانی ناميده است. دسته دوم را كه موضوع آن ها ذهن است به عنوان علوم عقلی معرفی نموده است، سپس هر دسته را نيز به چهار قسمت تقسيم نموده است. علوم رياضی، فيزيک، طبيعی و پزشكی را جزء علوم جهانی آورده است. علوم فلسفه، كلام، هنر، علوم نژاد‌شناسی و سياسی را جزء علوم عقلی محسوب داشته است.

طبقه بندی  كلی علوم

آنچه می توان به عنوان جمع‌بندي از طبقه‌بندی های فوق يا ديگر طبقه‌بندي هايی كه توسط دانشمندان انجام شده است ارائه كرد، تقسيم علم به دو قسم اصلی است:

1- علوم كلی (علوم اولی)

علوم كلی، علومی هستند كه پاسخگوی سؤال های كلی بشر درباره جهان هستی اند.علوم اعلی بر سه محور خدا، جهان و انسان استوار است  كه در قسمت انسان، به علوم انساني برمی خوريم. علوم انسانی علومی هستند كه در شناخت بعد معنوی انسان، جهت دادن به زندگی او، هدف نهایی زندگی و راه رسيدن به هدف مؤثرند.

2-  علوم تجربی (علوم وسطی و سفلی)

علوم وسطی در واقع نتيجه مكاشفه قانونمندي های ذهن انسان است. علوم وسطی علوم عقلي محض هستند، علم منطق و علم رياضی با اينكه كاربردشان هم در علوم تجربی است و هم در علوم اعلی، ولی واقعيت آن ها كشفياتی هستند كه نتيجه تحليل های عقلانی و ذهنی صرف انسان است.

جايگاه ترِبيت‌ بدنی و ورزش در علوم

تربيت‌بدنی و ورزش چون در رابطه با انسان است، پس جزو علوم انسانی است.

علل قرارگرفتن تربيت‌ بدنی و ورزش در علوم انسانی

در اين رابطه به مدارک اسلامی متوسل شويم، مسلماً بايد به قرآن و سنت و نظر علمای معاصر رجوع كنيم، تا اين موضوع به درستی مورد دقت قرار گيرد.

1-در قرآن انسان به نيرومندی و آماده كردن نيرو دعوت شده‌است (سوره انفال آيه 60). در مكتب اسلام، قدرت يک ارزش و كمال انسانی است. اسلام انسان ضعيف را دوست ندارد. (ان الله يبغض الضعيف) خداوند از آدم های سست و ناتوان بدش می آيد.

2- در سوره مريم آيه 112 (يا يحيي خذالكتاب بقوه) امر شده است كه نيرو را در جهت كتاب آسمانی و در جهت هدايت و تزكيه استفاده كنيد. همچنين در دعای كميل می خوانيم «اللهم قو علي خدمتک جوارحی» قوت و قدرت در راه خدمت به خدا مطلوب است. علی (ع) اين اسوه و الگوي انسانيت، از خداوند در اين راه ياری می طلبد.