لباس های استرچ برای ورزشکاران به یک کالای محبوب تبدیل شده‌اند، چه به دلیل راحتی، جذابیت ظاهری یا چه به دلیل عملکرد روانی-فیزیولوژیکی آن‌ها. آنچه که در درجه اول برای ورزشکاران مهم است، توانایی این لباس‌ها در ارتقای ریکاوری و در نتیجه بهبود عملکرد بعدی فرد است.

مجموعه تحقیقات فعلی نشان می‌دهند که لباس‌های فشرده‌سازی ممکن است چابکی مفاصل، جریان خون موضعی، حذف مواد زائد، آمادگی برای دویدن را بهبود بخشد، تورم، نوسانات و درد عضلانی پس از ورزش را کاهش دهد. در عین حال به نظر می‌رسد این لباس‌ها تأثیر منفی بر عملکرد فرد ندارند.

باید اقرار کنیم که تحقیقاتی کنونی کیفیت پایینی دارند و دارای تناقضات زیادی هستند؛ به این معنی که اطلاعات باید با احتیاط و دقت پذیرفته شوند. با این وجود، از آنجایی که هیچ اثر منفی بر عملکرد مشاهده نشده است، لباس های استرچ همچنان ابزاری توصیه‌شده برای ارتقای بازیابی و در نتیجه تأثیرگذاری بر عملکرد بعد از ورزش افراد هستند. باید توجه کرد که گرادیان فشرده‌سازی لباس‌ها نسبت به ویژگی‌های افراد و حتی به طور خاص برای هر ورزشکار طراحی شود.

دوره‌های مسابقه و رژیم‌های تمرینی شدید می‌تواند منجر به آسیب‌های عضلانی ناشی از ورزش گردد که عمده دلیل شروع درد تاخیری عضلانی (DOMS) است. در نتیجه، رشد قابل توجهی در تکنیک‌های افزایش دهنده ریکاوری مانند ماساژ درمانی، نورد فوم، تحریک الکتریکی، لرزش کل بدن، درمان غوطه‌وری در آب، اکسیژن درمانی هایپرباریک و استفاده از لباس های استرچ به وجود آمده اند.

لباس های استرچ یا فشرده ساز چیست؟

 لباس های استرچ

این لباس ها با هدف افزایش ریکاوری طراحی شده‌اند در واقع نه تنها توسط ورزشکاران برای بهبود عملکرد و بهبود ریکاوری استفاده می‌شود، بلکه به وفور توسط علاقه مندان به تناسب اندام نیز پوشیده می‌شود. باور تجاری کنونی علی‌رغم شواهد، این است که پوشیدن لباس های استرچ می‌تواند عملکرد ورزشی را بهبود بخشد و زمان ریکاوری پس از ورزش را بر اساس تأثیرات فیزیولوژیکی و روانی زیر بهبود بخشد:

تاثیرات لباس های استرچ بر ریکاوری

اگر بخواهیم به صورت موردی به تاثیرات استفاده از این لباس‌ها اشاره کنیم می‌توانیم موارد زیر را عنوان کنیم:

↓ در التهاب بعد از ورزش
↑ حذف مواد زائد
↑ جریان خون موضعی
↓ درک تاخیر در شروع درد تاخیری عضلانی (DMOS)
↓ غلظت کراتین کیناز
↓ در نوسانات عضلانی (ارتعاش عضلانی)

تاثیرات لباس‌های فشرده‌سازی بر عملکرد

↑ آگاهی مشترک
↑ در پرفیوژن
↑ اکسیژن‌رسانی به عضلات
↑ دمای پوست
↓ درک خستگی

علی‌رغم انفجار رسانه‌ای و پذیرش گسترده لباس‌های فشرده‌سازی به عنوان ابزاری مؤثر برای بهبود عملکرد و افزایش ریکاوری، تنها تعداد کمی از تحقیقات از مفید بودن آن‌ها حمایت می‌کنند و ناهماهنگی‌های بسیار عمده‌ای در این تحقیقات وجود دارند. با این حال، یک بررسی تحقیقاتی نشان داده است که لباس های استرچ می‌توانند اثرات فیزیکی و روانی متعددی بر عملکرد و بهبودی افراد داشته باشند.

آیا لباس های استرچ ریکاوری را بهبود بخشیده و عملکرد را افزایش می‌دهند؟

اثرات لباس های استرچ بر پاسخ‌های التهابی

 لباس های استرچ

اثرات درد تاخیری عضلانی به دنبال ورزش شدید بسیار دیده می‌شود؛ با این حال، مکانیسم اصلی مسئول این پدیده هنوز به طور کامل شناخته نشده است. در حالی که برخی بر این باورند که درد تاخیری عضلانی ناشی از اختلال در فیبرهای عضلانی و بافت‌های اطراف است، برخی دیگر معتقدند این دردها با پاسخ التهابی مرتبط هستند.

شاید واقع بینانه‌ترین نظریه این باشد که ترکیبی از هر دو اختلال در رشته‌های عضلانی و بافت‌های اطراف آن‌ها و اثرات مرتبط با پاسخ التهابی موجب ایجاد دردهای تاخیری عضلانی می‌گردد.

پاسخ التهابی فرآیندی است که به دنبال آسیب بافتی ناشی از فعالیت شدید ایجاد می‌شود. این پاسخ منجر به افزایش فشار اسمزی و یا تورم می‌گردد، بنابراین گیرنده‌های درد (اعصاب حسی درد) را حساس می‌کنند و باعث ایجاد احساس درد می‌شوند. تصور بر این است که پوشیدن لباس‌های فشرده‌کننده فشار خارجی بر بدن وارد می‌کند و در نتیجه فشار اسمزی را کاهش می‌دهد و فضای موجود برای تورم و هماتوم را کاهش می‌دهد.

کاهش فشار اسمزی ممکن است درجه کموتاکسی را کاهش دهد، بنابراین پاسخ التهابی و تجربه درد را نیز متعاقبا کاهش می‌دهد. با این حال، به دلیل کمبود شواهد فعلی، این نظریه هنوز تا حدودی نامشخص است.

تاثیر لباس های استرچ بر کراتین کیناز

علاوه بر اثرات ادعا شده در مورد لباس‌های فشرده بر پاسخ‌های التهابی، تأثیر آن‌ها بر کاهش کراتین کیناز نیز به طور قابل‌توجهی بررسی شده است. کراتین کیناز (CK) یک شاخص زیستی شناخته شده در آسیب عضلانی است. در واقع طبق تحقیقات، استفاده از لباس‌های فشرده کننده موجب بهبود کاهش غلظت کراتین کیناز پس از ورزش می‌گردد. کاهش در غلظت کراتین کیناز با کاهش ترشح کراتین کیناز در جریان خون، بهبود حذف متابولیت‌ها (مواد زائد) و بهبود بافت عضلانی مرتبط است.

این احتمال می‌رود که لباس‌های فشرده‌کننده با افزایش عملکرد پمپ عضلانی، گردش خون را بهبود بخشند؛ اما این هنوز در حد یک احتمال است. اگر این احتمال درست باشد، لباس‌های فشرده ممکن است منجر به افزایش بازگشت وریدی شوند که حذف متابولیت‌ها را تسهیل می‌کند و بنابراین کاهش غلظت کراتین کیناز را توجیه می‌شود.

با این حال، باید توجه داشت که در شواهد فعلی تناقضات زیادی وجود دارند. طبق برخی از این شواهد لباس‌های فشرده می‌توانند غلظت کراتین کیناز را کاهش دهند و طبق برخی دیگر هیچ تغییری در این میزان وجود ندارد.

علیرغم وجود مکانیسم‌های مختلفی که تصور می‌شود باعث کاهش درک درد تاخیری عضلانی و کاهش غلظت کراتین کیناز در اثر استفاده از لباس‌های فشرده‌کننده حین ورزش هستند، بر اساس شواهد مختلف، قدرت عضلانی با استفاده از لباس‌های فشرده‌کننده سریع‌تر بازیابی می‌شود.

اثرات لباس‌های فشرده کننده بر عملکرد قلب و عروق

 لباس های استرچ

طبق مطالعات صورت گرفته، لباس‌های فشرده کننده تأثیر بسیار کمی بر ضربان قلب و میزان غلظت لاکتات پلاسمای حداکثر و نرمال دارند. بنابراین بدیهی است که لباس‌های فشرده هیچ تاثیری در اکسیژن‌رسانی به عضلات و یا مصرف اکسیژن حین ورزش ندارند؛ از طرفی شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد ممکن است این لباس‌ها اقتصاد دویدن را از طریق حس عمقی، هماهنگی ماهیچه‌ها و نیروی محرکه در حین دویدن بهبود بخشند.

استفاده از لباس‌های فشرده کننده هزینه مصرف اکسیژن را تقریباً ۹ درصد در سرعت‌های ۱۰.۱۲، ۱۴ و ۱۶ کیلومتر در ساعت بهبود می‌بخشد اما تأثیری بر پاسخ‌های قلبی عروقی ندارد.

اثرات لباس‌های فشرده کننده بر حس عمقی و نوسانات عضلانی

تحقیقات نشان داده است که باندهای فشاری ممکن است با ایجاد فشار خارجی که بر گیرنده‌های داخل پوست اعمال می‌شود، حس عمقی را بهبود بخشد. البته باید خاطر نشان کنیم که این مورد صرفا مربوط به باندهای فشرده کننده است نه لباس ها. لباس‌های فشرده کننده نوسانات عضلانی را در طول فعالیت‌های پویا مانند پرش عمودی کاهش می‌دهند. تصور می‌شود کاهش نوسانات عضلانی در حین ورزش باعث کاهش خستگی عضلانی و آسیب بافت نیز گردد.

اثرات لباس های استرچ بر پاسخ‌های ادراکی

اغلب اعتقاد بر این است که لباس های استرچ می‌توانند با کاهش ادراک فرد از درد تاخیری عضلانی و میزان تلاش درک شده، اثر روانی مثبتی بر عملکرد و ریکاوری داشته باشند. همانطور که قبلاً بحث شد، اثرات لباس‌های فشرده بر روی درد تاخیری عضلانی هنوز نامشخص است. همچنین بارها نشان داده شده است که این روش تأثیر کمی بر میزان RPE در طول دویدن دارد. این نشان می‌دهد که لباس‌های فشرده ممکن است اثر دارونمای اندک یا غیر قابل توجهی در بهبودی داشته باشند.

تاثیر لباس های استرچ بر بهبود عملکرد

لباس‌های فشرده کننده نه تنها برای بهبود ریکاوری بین جلسات تمرینی، بلکه به عنوان روشی برای افزایش ریکاوری در طول جلسات تمرینی نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند. این لباس‌ها می‌توانند ریکاوری و بازیابی قدرت عضلانی را بین جلسات تمرینی بهبود بخشند.

با این حال، شواهد اندکی وجود دارد که از توانایی این لباس‌ها در افزایش ریکاوری حاد در حین انجام تمریناتی مانند اسکوات، پرش، و دوی سرعت پشتیبانی کند. اگرچه لباس‌های فشرده‌کننده ممکن است ریکاوری حاد را در طول جلسات تمرینی بهبود ندهند، اما حین پوشیدن آن‌ها هیچ اثر منفی بر عملکرد فرد مشاهده نشده است. این نشان می‌دهد که در حالی که لباس‌های فشرده ممکن است هیچ مزیت اضافی برای ریکاوری حاد نداشته باشند، مطمئناً تأثیر منفی بر عملکرد نیز نخواهند داشت.

مشکلات مربوط به لباس های استرچ ورزشی

شاید یکی از بزرگترین مشکلات فعلی در مورد لباس‌های فشرده، اندازه و فشار اعمالی این لباس‌ها باشد. شاید به نظر برسد که اثر فشار در تمرینات ورزشی بسیار مهم است. اما تا کنون بر روی فشارهای مختلف این لباس‌ها پژوهشی صورت نگرفته است.

از میان آن دسته از مقالات تحقیقاتی که فشار را ذکر کرده‌اند، واریانس‌های زیادی بین این گرادیان‌ها وجود دارد، که نتیجه‌گیری دقیق را بسیار دشوار می‌کند. در تحقیقات فعلی، گرادیان فشار معمولی لباس‌های فشرده بین ۱۰ تا ۳۰ میلی‌متر جیوه است، در حالی که فشار خون دیاستولیک نرمال حدود ۸۰ میلی‌متر جیوه است. هیچ گرادیان فشار آشکاری برای بهینه‌سازی بازیابی وجود ندارد.

کاربردهای عملی

لباس‌های فشرده‌کننده ممکن است بر چابکی مفاصل، جریان خون موضعی، حذف مواد زائد، تغییر کمترین میزان مصرف اکسیژن در طول ورزش، کاهش تورم، کاهش نوسانات عضلانی و کاهش درد عضلانی پس از ورزش تاثیر گذاشته و آن‌ها را بهبود بخشند؛ در نتیجه ابزاری مناسب برای افزایش عملکرد و بازیابی در ورزشکاران هستند.

به نظر می‌رسد که لباس‌های فشرده می‌توانند تأثیر مثبتی بر بازیابی و عملکرد داشته باشند، اگرچه دانش کافی در مورد بهترین پروتکل برای استفاده از این محصول وجود ندارد. علاوه بر این، هیچ شواهدی نیز وجود ندارد که نشان دهند لباس‌های فشرده تأثیر منفی بر بهبود یا عملکردها آتی فرد دارند. در مقابل، پیشنهاد می‌شود ورزشکاران و علاقه مندان به تناسب اندام تفریحی به استفاده از لباس‌های فشرده هم در حین ورزش و هم پس از آن به عنوان ابزاری مکمل برای بهبود عملکرد و بهینه‌سازی ریکاوری ادامه دهند.

تهیه و ترجمه: elmevarzesh.com