بیشتر اوقات فشار بی مورد زیادی در فعالیت روزانه از بلند کردن ناگهانی وزن سنگین در ورزش گرفته یا حتی یک ضربه ساده به توپ، به عضلات وارد می‌شود. این فشار می‌تواند منجر به کشیدگی عضله شود. کشیدگی عضله را می‌توان یکی از آسیب‌های شایع ورزشی دانست مانند کشیدگی کشاله ران که می‌توان گفت اکثر ورزشکاران این نوع آسیب را تجربه کرده‌اند. کشیدگی یا کشیده شدن عضله به آسیبی گفته می‌شود که به عضله یا تاندون‌های (تاندون: اتصال بین عضله با استخوان) چسبیده به آن وارد می‌شود.

آسیب دیدگی عضله در کشیدگی می‌تواند به یک فشار ساده به عضله خلاصه شود و در موارد شدید می تواند به پارگی (قسمتی یا همه) بافت عضله و تاندون های چسبیده به آن ختم شود. پارگی عضله هم باعث آسیب دیدگی رگ‌های خونی کوچک (مویرگ) می شود، که این امر منجر به خونریزی (کبودی) و درد (ایجاد شده بر اثر سوزش عصب های موجود در محل آسیب دیده) می‌شود.

علائم کشیدگی عضله

  • ورم عضو آسیب دیده
  • کبودی یا سرخی یا زخم های باز بر اثر جراحت
  • وجود درد هنگام استراحت
  • درد داشتن هنگام استفاده از عضله ای خاص یا مفصلی که به آن عضله آسیب دیده مربوط است
  • ضعف عضله یا تاندون ها
  • ناتوانی در استفاده از عضله بطور کامل

به محض کشیدگی عضله باید اقدامات زیر انجام شوند

  • بلافاصله فعالیت ورزشی را قطع کرده و ادامه ندهید
  • از سرمای موضعی استفاده کنید. با استفاده از کیسه حاوی خرده‌های یخ، هر دو تا 3 ساعت یک بار به مدت 15 الی 30 دقیقه محل درد را به آرامی ماساژ داده و سرد کنید، این کار بین 24 تا 72 ساعت باید انجام شود.
  • به پزشک مراجعه کنید تا میزان و شدت کشیدگی مشخص شود و بر اساس آن نوع درمان تجویز شود.
  • باید از ایستادن اجتناب کنید و بعد از آن هم تا مدتی باید با کمک دو عدد عصای زیر بغل راه بروید
  • برای کاهش درد می‌توانید با تجویز پزشک از داروهای ضد درد یا ضد التهاب استفاده کنید
  • بعد از گذشت 3 روز محل درد را با استفاده از کیسه آب گرم یا حوله گرم حرارت دهید. گرما شدت درد را کمتر می‌کند. دقت کنید که در مرحله حاد برای کاهش درد از سرما و در مراحل بعد از گرما استفاده کنید.
  • توصیه می‌شود که حتماً با فیزیوتراپ مشورت کنید و در صورت نیاز 10 جلسه فیزیوتراپی کشاله ران انجام دهید.

بعد از گذشت چند روز تا چند هفته (بسته به شدت آسیب) درد بتدریج کاهش می‌یابد. در این حالت بیمار باید به تدریج خود را آماده بازگشت به فعالیت‌های ورزشی کند. مهمترین اقدام در این زمان انجام روزانه نرمش‌های کششی بخصوص در ناحیه کشاله ران و لگن و شکم و کمر است. بعد از مدتی نرمش‌های تقویتی هم به نرمش های کششی اضافه می‌شوند. انجام این نرمش‌ها تاثیر به سزایی در کاهش درد باقیمانده در کشاله ران و همچنین آماده کردن ورزشکار برای برگشت به فعالیت ورزشی دارد. این نرمش ها باید تحت نظر پزشک معالج و متخصص فیزیوتراپی انجام شوند.

چه موقع باید بدنبال مراقبت پزشکی رفت؟

اگر آسیب عضله‌ای مهمی دارید (یا اگر درمان های خانگی در 24 ساعت درد را تسکین نداد) به پزشک مراجعه کنید. همچنین اگر هنگام آسیب صدای شکستگی را شنیدید، نتوانستید قدم بزنید یا ورم، درد، تب یا زخم باز قابل توجهی داشتید باید حتماً به پزشک مراجعه کنید.

متأسفانه بارها مشاهده شده است ورزشکاران در صورت بروز چنین آسیب‌های یا به طور کامل آن را نادیده می‌گیرند یا اینکه باز به فعالیت ورزشی ادامه می‌دهند و درمان را پس از آن شروع می‌کنند. در صورت بروز چنین آسیب های سریعاً تمرینات را قطع و استراحت کنید، چنانچه درد پس از 24 ساعت با وجود اقدامات اولیه از بین نرفت، به پزشک مراجعه کنید.

درمان خانگی برای کشیدگی عضله

میزان ورم و خونریزی داخلی عضله که منجر به کبودی بخش آسیب دیده می‌شود را می توانید با استفاده از کیسه‌های یخ کاهش دهید و روند درمان را از همان ابتدای آسیب شروع کنید. همچنین می‌توانید عضله آسیب دیده  را در وضعیت کشیده قرار دهید. دقت کنید استفاده از گرما بعد از سرما درمانی بسته به شدت آسیب از 24 تا 72 ساعت بعد آن باید شروع گردد.

نکته

چه در استفاده از یخ و چه در مرحله گرما درمانی نباید یخ یا وسیله گرم را مستقیماً روی پوست قرار دهید. همیشه از یک وسیله پوششی مثل حوله، بین یخ یا حرارت و پوست استفاده کنید.

از قرص‌های ضد التهاب و بدون عوارض مثل آسپرین و ایبوپروفن برای کاهش درد می توان استفاده کرد. اما اگر سابقه بیماری کلیه، خونریزی معده یا روده را دارید، همچنین اگر از قرص‌های رقیق کننده خون مثل کومادین استفاده می‌کنید، بدون مشورت با دکتر از داروهای ضد التهاب استفاده نکنید. در چنین مواردی استفاده از استامینوفن ایمن‌تر است. ( درد را کاهش می دهد اما التهاب را پایین نمی‌آورد.)

استفاده از روش PRICE

درمان را می توان با کلمه اختصاری PRICE به خاطر سپرد.

  • بدین ترتیب پشتیبانی (protection )
  • استرحت (rest)
  • یخ  (lce)
  • فشار یا یانداژ (compression)
  • بالا نگه داشتن عضو آسیب دیده elevation))

از عضله در برابر جراحات بیشتر محافظت کنید. یعنی عضو آسیب دیده را ثابت کنید تا در حین جابجایی یا حرکت، آسیب بدتر نشود. به عضله آسیب دیده استراحت دهید. از فعالیت‌هایی که باعث کشیدگی می‌شود و سایر فعالیت‌های درد ناک بپرهیزید. برای کاهش درد و تورم در عضله ای که دچار کشیدگی شده از یخ استفاده کنید (در هر ساعت 20 دقیقه هنگام بیداری). یخ وسیله ضد التهاب و تسکین دهنده بسیار مؤثری است. استفاده از  بانداژهای کشی هم از عضله محافظت می کند و هم موجب کاهش ورم می شود. (محکم نبندید)

ناحیه آسیب دیده را برای کاهش ورم بالا نگهدارید. برای مثال اگر عضله ران دچار کشیدگی شده است، در حالیکه نشسته اید پا را بلند نگه دارید. فعالیت هایی که درد عضله را افزایش می دهند یا کار با قسمتی که آسیب دیده است حتی در صورتی که درد به طور قابل توجهی بهبود یافته باشد توصیه نمی شود.

درمان پزشکی

پزشک می‌تواند مقدار جراحت عضله و تاندون را مشخص کند و در صورت نیاز عصای زیر بغل یا آتل و فیزیوتراپی را برای مداوا توصیه می کند. همچنین اگر محدود کردن فعالیت، کار نکردن، ورزش‌های توانبخشی یا درمان های فیزیکی برای بهبودی مورد نیاز باشد آن‌ها را تعیین می کند.

اقدامات بعدی برای پیشگیری از کشیدگی عضله

با حرکات کششی روزانه از آسیب جلوگیری کنید. بعد از ورزش حرکات کششی انجام دهید. قبل از انجام حرکات ورزشی بدن را به خوبی گرم کنید.

در پایان

در  بسیاری از موارد با درمان درست کشیدگی عضله بهبود می یابد. موارد پیچیده تر باید توسط  پزشک معالجه شوند.

تهیه و ترجمه: elmevarzesh.com

منبع: webmd