مفاصل ارتباط بین استخوان‌ها را شکل داده و به شما اجازه‌ی حرکت می‌دهند. هر گونه آسیب به این مفاصل از بیماری گرفته تا آسیب می‌تواند حرکت کردن را با مشکل مواجه کرده و درد زیادی ایجاد کند که در نتیجه باید به فکر کاهش درد مفاصل باشید.

بیماری‌های گوناگونی می‌توانند موجب درد مفاصل شوند مانند ورم مفاصل، آرتریت روماتوئید، بورس یا ورم کیسه‌های مفصلی، نقرس، رگ به رگ شدن، پیچ خوردگی و سایر آسیب‌ها. درد مفصل، بسیار شایع است.

یکی دیگر از علت‌های متداول درد مفصل، وارد آمدن فشار زیاد در ورزش است. مخصوصاً مفصل زانو که در بسیاری از تمرین‌های ورزشی، فشار زیادی را تحمل می‌کند چون تمام وزن بدن به زانوها وارد می‌شود. اگر تجربه‌ی چنین دردی را داشته باشید احتمالاً وسوسه شده‌اید که از داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی مانند آسپرین، ایبوپروفن و یا ناپروکسن استفاده کنید.

بیشتر افراد وقتی اسم «ضدالتهاب» به گوش‌شان می خورد فوراً فکر می‌کنند چیز خوبی است. التهاب، واکنشی طبیعی است که بدن برای التیام یک آسیب یا میکروترامای ناشی از ورزش سنگین از خودش نشان می‌دهد. داروهای غیراستروئیدی، طبقه‌ای از داروها هستند که آنزیمی به نام سیکلواکسیژناز را مهار می‌کنند.

مهار این آنزیم، جلوی تولید پروستاگلاندین را گرفته و در نتیجه مانع التهاب و درد می‌شود. این شیوه‌ی عملکرد ایبوپروفن و سایر داروهای غیراستروئیدی است که می‌توانند درد را موقتاً تسکین دهند. متاسفانه این جلوگیری موجب مشکلات دیگری می‌شود.

وقتی پای کنترل التهاب برای یک ورزشکار سالم و آگاه به میان می‌آید، استفاده از ایبوپروفن و آسپرین و مانند این‌ها، شیوه‌‌ی ایده‌آلی نیست. چون همانطور که گفته شد، داروی غیراستروئیدی می‌تواند فرایند التیام را مختل کرده و مشکلات دیگری مانند خونریزی دستگاه گوارشی فوقانی و سمی شدن کبد را به بدنبال داشته باشد. البته این دسته از داروها اگر به جا و با تجویز پزشک مصرف شوند، عملکرد درست خود را خواهند داشت اما متاسفانه بسیاری از ورزشکاران به این داروها معتاد شده‌اند!

تسکین فوری و موقت درد، تبعات سنگینی دارد. تحقیقی نشان داده است داروهای غیراستروئیدی نه تنها فرایند التیام طبیعی آسیب ناشی از ورزش را مختل می‌کنند، بلکه بخشی از عملکرد عضلات نیز بهم می‌ریزد.

حتماً به عنوان یک ورزشکار، تجربه‌ی کوفتگی تاخیری عضلات یا همان DOMS را دارید. دلیل این درد، میکروتراما در بافت عضلات بوده که بخشی طبیعی از افزایش فشار در تمرین است. هدف از ورزش این است که به عضلات، تاندون‌ها، رباط‌ها و استخوان‌های‌تان اجازه دهید تا قوی‌تر شوند. پس با مصرف داروهای غیراستروئیدی وقت و تلاش‌تان را هدر ندهید. شیوه‌های بسیار بهتری برای کاهش درد مفاصل وجود دارد که به شما پیشنهاد می‌کنیم.

۱. کورکومین

کورکومین ترکیبی است که مخصوصاً در زردچوبه وجود دارد. تحقیقات نشان داده کورکومین، یک ضدالتهاب قوی است که خواص آنتی‌اکسیدانی هم دارد.

کورکومین به تنهایی، از نظر زیستی قابلیت دسترسی ندارد، بنابراین بهترین کار این است که از مکمل کورکومین استفاده کنید که شامل پیپرین (ماده‌ی قلیایی فلفل) جهت افزایش جذب کورکومین است. مطالعه‌ای نشان داده یک دوز دو گِرمی از این مکمل می‌تواند به اندازه‌ی یک دوز یک گِرمی استامینوفن درد را کاهش دهد، بدون اینکه برای کبد یا گوارش خطری داشته باشد.

دستورالعمل: برای کاهش درد مفاصل روزانه ۱ تا ۲ کپسول ۵۰۰ یا ۱۰۰۰ میلی‌گرمی همراه غذای ترجیحاً حاوی چربی.

پیشنهاد مطالعه: داروهایی که مصرف آن نباید با ورزش تداخل داشته باشند

۲. روغن ماهی

مطالعات زیادی نشان داده‌اند که مصرف مکمل روغن ماهی، فواید بی‌شماری برای سلامتی دارد، مانند کاهش التهاب، بهبود وضعیت لیپیدهای خون، جلوگیری از بیماری‌های قلبی و عروقی و حتی بهبود عملکرد ادراکی مغز. در مورد سلامت مفاصل نیز محققان دریافتند روغن ماهی می‌تواند موجب کاهش درد مفاصل در بیماران مبتلا به ورم مفاصل و آرتریت روماتوئید شود.

دستورالعمل: ۱ تا ۲ کپسول همراه مکمل کورکومین و در صورت امکان، یکبار دیگر هم ۱ تا ۲ کپسول همراه با وعده‌ی دیگر که حاوی چربی است.

۳. کلاژن هیدرولیزشده

کلاژن، نوعی خاص از پروتئین است که عموماً از اسیدهای آمینه‌ی گلیسین و پرولین تشکیل شده. کلاژن همان پروتئینی است که ساختار بافت‌های همبند را تشکیل می‌دهد، مانند تاندون‌ها و رباط‌ها.

همچنین همان پروتئینی است که مسئول سلامت استخوان‌هاست. یک بررسی نشان داده که کلاژن تا حدی در کاهش درد مفصل و کمک به ترمیم ساختاری موثر است که حتی بیماران مبتلا به ورم مفاصل هم، سلامت مفاصل‌شان تقویت شده و دردشان کاهش می‌یابد. مطالعه‌ی دیگری نیز نشان داد ۸۰ درصد از پروتئین کلاژن هیدرولیزشده‌ی گوارش یافته، در نهایت به ساختار بافت‌های همبند مانند غضروف، تاندون‌ها و رباط‌ها می‌رسد.

دستورالعمل: ۱ تا ۲ قاشق غذاخوری (حدود ۵ تا ۱۰ گِرم) در پروتئین شِیک ِ قبل از تمرین یا ترکیب با چای و قهوه‌ی صبح و یا پیش از خواب.

خیلی از ورزشکاران ادعا کرده‌اند که مصرف ترکیبی این مکمل‌ها به آن‌ها در کاهش یا برطرف کردن دردهای مفاصل‌شان که عمدتاً ناشی از تمرین‌های شدید، بالا رفتن سن و آرتروز بوده، کمک کرده است. حداقل یک یا دو هفته زمان لازم است تا اثراتش را احساس کنید. ضمناً حتما با تحرک‌های مناسب و منظم، تمرین‌های کششی، خواب با کیفیت و تغذیه‌ی درست، از بدن‌تان مراقبت کنید.

تهیه و ترجمه: elmevarzesh.com

منبع:crossfitinvictus