چگونه بدانیم دچار وسواس به ورزش هستیم یا نه؟

در دنیای تبلیغات زده‌ی امروز که پُر است از اندام‌های باریک و بلند و انواع برنامه‌های تناسب اندام و لاغری، خیلی از افراد ممکن است باعث وسواس به ورزش شود تا فرد بی‌قراری‌های ذهنی خود در مورد اندام‌شان را آرام کنند و از دنیای رقابت عقب نیفتند.

برخی از افراد از ورزش به عنوان ابزاری برای فرار استفاده می‌کنند. عوامل استرس زایی مانند اضطراب و داشتن تصور اشتباه نسبت به خود می‌تواند تمایل افراطی به ورزش ایجاد کند، که چیزی مشابه شروع خیلی از رفتارهای وسواسی دیگر است.

آتشی که وسواس به ورزش ایجاد می‌کند

خیلی از افرادی که تمایل افراطی به ورزش دارند از اختلال خوردن نیز رنج می‌برند. این افراد می‌توانند وارد چرخه‌ی معیوبی برای رسیدن به چیزی که جامعه به آنها القاء می‌کنند شوند تا طبق همین معیارها به اندامی ایده آل برسند.

ورزش و رژیم غذایی، دو هدفی هستند که افراد در تلاش برای پیدا کردن راهی برای کنترل استرس و اضطراب خود می‌توانند آنها را تحت کنترل بگیرند. مشکل زمانی شروع می‌شود که این افراد هر روز مدت زمان طولانی را صرف ورزش کرده و عادات غذایی خود را محدود می‌نمایند.

علائمی که نشان می‌دهند وسواس به ورزش ممکن است ناشی از اختلال خوردن باشد

همه‌ی ما می‌دانیم که ورزش کردن برای سلامتی خوب است و راهی سالم برای کنترل استرس، حفظ تناسب اندام و رسیدن به یک حال خوب محسوب می‌شود اما میان عادات سالم ورزشی و ورزش افراطی یک خط فرضی و مشخص وجود دارد که گاهی به سختی می‌توان فهمید که این حد و مرز رد شده است.

اگر یک سری از رفتارهای خاص با ورزش و تمرین شدید همراه شوند می‌توانند نشان‌دهنده‌ی یک مشکل باشند. این رفتارها شامل احساس ناراحتی و گناه شدید در صورت از دست دادن یک جلسه تمرین، رفتن به باشگاه با وجود آسیب یا بیمار بودن و  تمرکز و توجه بیش از حد به مقدار کالری سوزی حین تمرین و ورزش می‌شوند.

ضمنا اگر کسی دارای اعتماد بنفس پایین، تصور اشتباه و منفی از اندام خود و رفتارهای وسواس گونه نسبت به تمرینات خود باشد ممکن است دچار اختلال خوردن باشد. افرادی که دچار این اختلال‌اند، احساس می‌کنند فقط و فقط باید غذاهای سالم و طبیعی و کاملا خالص بخورند که به این اختلال، اورتورکسیا گفته می‌شود.

افرادی که سعی دارند رفتارهایی را در پیش بگیرند که برای‌شان سالم است، با تمرکز و وسواس زیاد نسبت به تغذیه سالم و ورزش، این حد و مرز را رد می‌کنند و وقتی که وارد محدوده‌ی ناسالم یا اختلال خوردن می‌شوند، به سختی می‌توانند درک کنند که کاری کهخ می‌کنند در واقع به ضرر سلامتی‌شان است نه به نفع آن. بیشتر این دسته از افراد، وسواس خود را انکار می‌کنند. با توجه به این موضوع، نکاتی وجود دارد که باید در مورد رفتارهای وسواس گونه در ورزش بدانید:

عوارض جانبی وسواس به ورزش می‌تواند خطرناک باشد

وسواس به ورزش که می‌تواند منجر به ورزش بیش از حد شود، می‌تواند مشکلاتی برای سلامتی ایجاد کند از دهیدارته شدن بدن گرفته تا خستگی مفرط و درد مزمن در زانو و کمر و آسیب‌های و فشار و کشش‌های جدی. عوارض بلندمدت‌تر ناشی از ورزش افراطی نیز شامل پوکی استخوان، آرتریت، توقف پریود، مشکلات باروری و یا بیماری‌های قلبی می‌شود.

اگر پای مشکل دیگری در میان باشد، تشخیص اعتیاد به ورزش سخت خواهد شد

ورزش به این علت که به طور کل عادت خوب و سالمی محسوب می‌شود، معمولا به سختی می‌توان فهمید که مشکل ساز شده است. اعتیاد به ورزش یا ورزش وسواس گونه لزوما به مقدار و حجم ورزش مربوط نمی‌شود. بلکه زمانی که ورزش از حد تعادل خارج شود یا تمایل به ورزش ناشی از یک اختلال دیگر باشد نیز ممکن است اعتیاد به ورزش به وجود بیاید.

با توجه به موارد گفته شده، کارشناسان عقیده دارند علائم زیر نشان می‌دهند شما بیش از اندازه ورزش می‌کنید و عادات ورزشی‌تان سالم نیستند:

برای وسواس به ورزش چه باید کرد؟

برخی از افراد در تلاش برای تسکین احساس ناراحتی که در زندگی خود دارند به رفتارهای وسواسی رو می‌آورند. بنابراین تنظیم عادات سبک زندگی و رساندن آن به سطحی متعادل کار سختی خواهد بود.

پیشنهاد می‌کنیم به یک درمانگر خوب که در زمینه‌ی روان درمانی تخصص دارد مراجعه کنید تا به شما کمک کند برنامه‌های غذای و ورزشی خود را اصلاح کرده و به حد مطلوبی برسانید و نگرانی‌های‌تان را بابت افزایش وزن یا کاهش وزن و رسیدن به اندامی ایده‌ آل رفع نمایید.

تهیه و ترجمه: elmevarzesh.com