تمرینات هوازی یا کاردیو چیست؟

تمرینات هوازی یا کاردیو چیست؟

فعالیت های با شدت متوسط و مدت نسبتا" طولانی که دستگاه های عضلانی بزرگ را فعال می کند و انرژی مورد نیاز برای اجرای آن ها، تمامی و یا عمده آن از طریق دستگاه هوازی تأمین می شود، فعالیت هوازی یا کاردیو نامیده می شود.

دستگاه هوازی به مجموعه فرایندهای سوخت و سازی در داخل بدن گفته می شود که با تجزیه کربوهیدرات ها و اسید های چرب، با اکسیژن تنفسی انرژی مورد نیاز بدن را آماده می کند، بنابراین در فعالیت های که اکسیژن به مقدار کافی در اختیار عضلات قرار می گیرد، این دستگاه، انرژی مورد نیاز بدن را تأمین می کند و به همین علت به این گونه فعالیت ها، هوازی می گویند. راهپیمای، دویدن، شنا کردن، دوچرخه سواری و طناب زدن به مدت طولانی، متداول ترین فعالیت های هوازی هستند.

تمرینات هوازی یا کاردیو

تمرینی که با اجرای آن، کارآیی دستگاه های تولید انرژی به روش هوازی، افزایش یابد و باعث افزایش استقامت قلبی – تنفسی شود، تمرینات هوازی گفته می شود. یکی از اصول اساسی تمرین هوازی، مداومت آن است. برای کسی که اهداف تندرستی را دنبال می کند، تمرین هوازی باید یک بخش ارزشمند در زندگی باشد و برای یک ورزشکار نیز باید جزء جدا ناشدنی از برنامه های تمرینی باشد، زیرا آمادگی به دست آمده از طریق تمرین هوازی، ذخیره نمی شود و آثار تمرینات هوازی با کنار گذاشتن آن ها به سرعت از بین می رود.

تلگرام

شدت تمرین هوازی

یکی از متداول ترین سوالات در مورد تمرین هوازی این است که برای اثر بخشی اضافه بار بر دستگاه قلبی – تنفسی و متعاقب آن افزاش ظرفیت عملکردی، شخص باید با چه شدتی تمرین کند؟ آمادگی قبلی- تنفسی با تمریناتی که شدت آن ۵۰ تا ۸۵ درصد حداکثر اکسیژن مصرفی باشد، کسب خواهد شد. عقیده عمومی این است که حد پایین این شدت ( ۵۰ درصد ) برای افراد غیر فعال و حد بالایی آن ( ۸۵ درصد ) برای افراد آماده است. شدت فعالیت باید متناسب با مدت آن باشد، به طوری که شخص بتواند به اندازه کافی فعالیت کرده ، حداقل ۲۰۰ تا ۳۰۰ کیلوکالری در هر جلسه مصرف کند تا ضمن افزایش آمادگی قلبی – تنفسی ، وزن خود را نیز کنترل کند.اگر فعالیت خیلی شدید باشد، ممکن است شخص نتواند به مدت کافی فعالیت کند و در نتیجه به اهداف مورد نظر دست نیابد.

به نقل از کتاب آمادگی جسمانی تألیف دکتر گائینی- دکتر رجبی

به اشتراک بگذارید :
اینستاگرام

مطالب مشابه

۸۷ نظر

  1. Kazem ghaemi می‌گه:

    سلام
    من قدم ۱۷۵-۱۷۶هس وزنم ۷۵ولی تو ناحیه باسن و ران چربی وجود داره روزی ۲۰کیلومتر هم شده پیاده روی میکنم ولی ب اون چیزی ک میخام نرسیدم الانم تمام تمرکز اینه ک چن کیلو وزن بیارم پایین چربی های ران و باسنم رو کلا از بین ببرم
    بهترین راهکار چیه ؟؟

    • رامیار نجفی می‌گه:

      سلام. بهترین راه انتخاب یک برنامه تمرینی درست است. تنها پیاده روی کردن کافی نیست شما باید برنامه پیاده روی تناوبی با تناوب های سریع و کوتاه انتخاب کنید که بیشترین فشار بر بدن وارد شود. رعایت رژیم غذایی استاندارد و اصولی و تمرینات روزانه منظم ضروری است. ضمنا تمرینات مقاومتی هم فراموش نشود.

    • هلیا می‌گه:

      سلام
      شما نهایتا ۵ کیلو اضافه وزن دارید. وضعتون خوبه. اما باید به یک نکته توجه داشته باشید: هیکل هر فردی شکل خاص خودش را داره. بعضی ها هیکلشون سیبی و برخی گلابی شکل هستن. سیبی شکل ها معمولا توزیع چربی در ناحیه شکم (بالاتنه) دارن و گلابی شکل ها توزیع چربی شون در ناحیه باسن و رانهاست.
      هردو گروه وقتی لاغر بشن چربیهای ذخیره شده در بدنشون آب میشه. منتها شکل کلی بدن در نهایت حفظ میشه. یعنی فردی که هیکل گلابی شکل داشته بعد از لاغر شدن هنوز هم باسن پهنی داره در حالیکه فردی که سیبی شکل بوده وضعیتش اینطور نیست.
      در واقع در افرادی که چاقی سیبی شکل دارند، سلولهای ذخیره کننده چربی بیشتر در ناحیه شکم و سینه قرار دارند و در افرادی با چاقی گلابی شکل، این سلولها بیشتر در ناحیه باسن و رانها تجمع یافته اند.
      لذا ابتدا باید فرم بدن و هیکل خود را بپذیرید. بویژه اینکه شما وزن خوبی نسبت به قد خودتان دارید.
      اما برای کاهش چربیهای ذخیره شده در ناحیه باسن و ران میتونید روی ورزشهایی تمرکز کنید که فشار اصلی را بر همین نواحی وارد می کنن. مثلا حرکت پا در شنای کرال (پشت یا سینه) حرکت خیلی خوبیه. اما در عین حال، مراقب باشید که به امید کاهش چربی در نواحی خاص بدن، به سلامتی خودتون ضربه نزنید. مشکلات عضلانی و بویژه مفصلی گاهی جبران ناپذیرند.
      در کل، اگر نسبت وزن به قدتان خوبه بهتره سعی کنید نگرشتون را درباره خودتون عوض کنید. خودتون را همونجوری که هستید بپذیرید و با کسی مقایسه نکنید.

شما چه نظری دارید؟ برای ما بنویسید.

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *